BC/23-0076
Ongegrond
Gegrond
Beroepscommissie
Beroepscommissie
Andere beslissing directeur
ANDERE BESLISSING DIRECTEUR - OVERBEVOLKING
Het beroep is ten eerste gericht tegen het feit dat klager met drie personen op een tweepersoonscel slaapt, van wie er één iemand op de grond moet slapen. De klachtencommissie verklaarde deze klacht onontvankelijk. De beroepscommissie is van oordeel dat de initiële klacht ontvankelijk is, nu de beslissing tot het toewijzen van de verblijfsruimte behoort tot de bevoegdheid van de directeur. De beroepscommissie stelt vast dat klager niet voldoende persoonlijke ruimte had en het verbod op foltering uit artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) hierdoor werd geschonden. Het beroep is gegrond.
Het beroep is ten tweede gericht tegen de quarantaineregeling in het kader van de tuberculosescreening. De beroepscommissie bevestigt de beslissing van de klachtencommissie dat de klacht voor dit aspect niet ontvankelijk is. Er is geen beslissing van de directeur in de zin van artikel 148 van de basiswet. De bepalingen uit de collectieve brief nr. 95 leggen de beslissingsbevoegdheid en de opvolging van de screening en een eventuele quarantaine immers bij de gevangenisarts en niet bij de directeur.
Het beroep is ten eerste gericht tegen het feit dat klager met drie personen op een tweepersoonscel slaapt, van wie er één iemand op de grond moet slapen. De klachtencommissie verklaarde deze klacht onontvankelijk. De beroepscommissie is van oordeel dat de initiële klacht ontvankelijk is, nu de beslissing tot het toewijzen van de verblijfsruimte behoort tot de bevoegdheid van de directeur. De beroepscommissie stelt vast dat klager niet voldoende persoonlijke ruimte had en het verbod op foltering uit artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) hierdoor werd geschonden. Het beroep is gegrond.
Het beroep is ten tweede gericht tegen de quarantaineregeling in het kader van de tuberculosescreening. De beroepscommissie bevestigt de beslissing van de klachtencommissie dat de klacht voor dit aspect niet ontvankelijk is. Er is geen beslissing van de directeur in de zin van artikel 148 van de basiswet. De bepalingen uit de collectieve brief nr. 95 leggen de beslissingsbevoegdheid en de opvolging van de screening en een eventuele quarantaine immers bij de gevangenisarts en niet bij de directeur.