BC/24-0415
Ongegrond
Beroepscommissie
Beroepscommissie
Geen beslissing directeur
REGIMEMUTATIE
Klager diende beroep in tegen een beslissing van de klachtencommissie waarbij zijn klacht over een vermeend verplichte regimemutatie niet-ontvankelijk werd verklaard. Klager wil niet naar het open regime in de gevangenis van Beveren; hij wenst op het gesloten regime te blijven. Klager meent dat hij op basis van een nieuw beleid inzake regimedifferentiatie verplicht zou moeten muteren naar het open regime. De beroepscommissie heeft geen zicht op dit beleid of op de precieze regels ervan. Zij acht het echter weinig waarschijnlijk dat er zuiver automatische mutaties zouden plaatsvinden die enkel en alleen maar gebaseerd zijn op het tuchtregister, waarbij er op geen enkele manier rekening wordt gehouden met gedetineerden die om bepaalde redenen niet op een open regime wensen te verblijven. Dergelijk beleid zou immers de – onbedoelde en ongewilde – situatie kunnen creëren waarbij gedetineerden die tegen hun wil naar een open regime worden overgeplaatst tuchtinbreuken zouden plegen om op die manier terug naar het gesloten regime te kunnen worden verplaatst.
Klager heeft inderdaad een tuchtinbreuk gepleegd, maar dan op voorhand om te vermijden dat hij zou worden overgeplaatst naar het open regime. Uit het dossier blijkt dat klager vóór het plegen van deze inbreuk al een klacht had ingediend bij de klachtencommissie, maar niet dat hij zich op enig moment rechtstreeks tot de directie had gewend met de vraag of ook hij op basis van het nieuwe beleid van regimedifferentiatie naar het open regime zou worden verplaatst en, indien dat het geval zou zijn, of hij niet op het gesloten regime kon blijven. De initiële klacht was niet gericht tegen een beslissing van de directie ten aanzien van klager om hem intern te muteren naar het open regime, noch tegen een verzuim of weigering om een beslissing hierover te nemen. De klachtencommissie heeft de klacht terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is niet gegrond.
Klager diende beroep in tegen een beslissing van de klachtencommissie waarbij zijn klacht over een vermeend verplichte regimemutatie niet-ontvankelijk werd verklaard. Klager wil niet naar het open regime in de gevangenis van Beveren; hij wenst op het gesloten regime te blijven. Klager meent dat hij op basis van een nieuw beleid inzake regimedifferentiatie verplicht zou moeten muteren naar het open regime. De beroepscommissie heeft geen zicht op dit beleid of op de precieze regels ervan. Zij acht het echter weinig waarschijnlijk dat er zuiver automatische mutaties zouden plaatsvinden die enkel en alleen maar gebaseerd zijn op het tuchtregister, waarbij er op geen enkele manier rekening wordt gehouden met gedetineerden die om bepaalde redenen niet op een open regime wensen te verblijven. Dergelijk beleid zou immers de – onbedoelde en ongewilde – situatie kunnen creëren waarbij gedetineerden die tegen hun wil naar een open regime worden overgeplaatst tuchtinbreuken zouden plegen om op die manier terug naar het gesloten regime te kunnen worden verplaatst.
Klager heeft inderdaad een tuchtinbreuk gepleegd, maar dan op voorhand om te vermijden dat hij zou worden overgeplaatst naar het open regime. Uit het dossier blijkt dat klager vóór het plegen van deze inbreuk al een klacht had ingediend bij de klachtencommissie, maar niet dat hij zich op enig moment rechtstreeks tot de directie had gewend met de vraag of ook hij op basis van het nieuwe beleid van regimedifferentiatie naar het open regime zou worden verplaatst en, indien dat het geval zou zijn, of hij niet op het gesloten regime kon blijven. De initiële klacht was niet gericht tegen een beslissing van de directie ten aanzien van klager om hem intern te muteren naar het open regime, noch tegen een verzuim of weigering om een beslissing hierover te nemen. De klachtencommissie heeft de klacht terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is niet gegrond.