TUCHT - CELCONTROLE - VERBODEN VOORWERPEN - VERMOEDEN VAN ONSCHULD
De klacht betreft de tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis.
Het rapport aan de directeur (RAD) beschrijft een celcontrole. Daarbij werd onder het bed een gemanipuleerde radio aangetroffen. Bij het openen van de radio werden één zwarte smartphone, één witte oplaadkabel met oplaadblok en één zwarte AUX-kabel gevonden.
Naar aanleiding van dit RAD werd een tuchtprocedure opgestart tegen klager voor de tuchtinbreuk “het bezit of het gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken”. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting ontkent klager uitdrukkelijk dat hij iets met de gevonden gsm te maken heeft.
De motivering van de directie wordt opgebouwd uit twee delen. Ten eerste stelt zij dat de gsm aan stond en aldus recent gebruikt moet zijn geweest door een van de celgenoten van dat moment. Ten tweede haalt zij aan dat twee PBA’s hoorden hoe de advocaat van klager tegen hem zei “het is niet slim om die gsm te laten aanstaan” en “zet de volgende keer die gsm af”. Deze uitspraken werden achteraf ontkend door de betrokken advocaat. De procedure zoals deze wordt uiteengezet in de Basiswet werd correct gevolgd. De klachtencommissie meent dan ook dat er geen sprake is van een schending van de rechten van verdediging van klager.
De klachtencommissie is daarom van oordeel dat het niet onredelijk is om op basis van het voorliggende bewijs de tuchtinbreuk individueel toe te rekenen aan klager. De feiten zijn dan ook bewezen. De tuchtbeslissing werd in die zin afdoende gemotiveerd.
Het betreft een tuchtinbreuk van de eerste categorie die gesanctioneerd kan worden met maximaal 30 dagen afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte (ATV). De sanctie van 30 dagen ATV is wettig. De sanctie is ook niet onredelijk of onbillijk, gelet op de ernst van de inbreuk. Dit wordt gemotiveerd door de directie in de tuchtbeslissing.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.
De klacht betreft de tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis.
Het rapport aan de directeur (RAD) beschrijft een celcontrole. Daarbij werd onder het bed een gemanipuleerde radio aangetroffen. Bij het openen van de radio werden één zwarte smartphone, één witte oplaadkabel met oplaadblok en één zwarte AUX-kabel gevonden.
Naar aanleiding van dit RAD werd een tuchtprocedure opgestart tegen klager voor de tuchtinbreuk “het bezit of het gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken”. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting ontkent klager uitdrukkelijk dat hij iets met de gevonden gsm te maken heeft.
De motivering van de directie wordt opgebouwd uit twee delen. Ten eerste stelt zij dat de gsm aan stond en aldus recent gebruikt moet zijn geweest door een van de celgenoten van dat moment. Ten tweede haalt zij aan dat twee PBA’s hoorden hoe de advocaat van klager tegen hem zei “het is niet slim om die gsm te laten aanstaan” en “zet de volgende keer die gsm af”. Deze uitspraken werden achteraf ontkend door de betrokken advocaat. De procedure zoals deze wordt uiteengezet in de Basiswet werd correct gevolgd. De klachtencommissie meent dan ook dat er geen sprake is van een schending van de rechten van verdediging van klager.
De klachtencommissie is daarom van oordeel dat het niet onredelijk is om op basis van het voorliggende bewijs de tuchtinbreuk individueel toe te rekenen aan klager. De feiten zijn dan ook bewezen. De tuchtbeslissing werd in die zin afdoende gemotiveerd.
Het betreft een tuchtinbreuk van de eerste categorie die gesanctioneerd kan worden met maximaal 30 dagen afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte (ATV). De sanctie van 30 dagen ATV is wettig. De sanctie is ook niet onredelijk of onbillijk, gelet op de ernst van de inbreuk. Dit wordt gemotiveerd door de directie in de tuchtbeslissing.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.