KC02/25-0189
Gegrond
Onontvankelijk
KC - Antwerpen
Klachtencommissie
Bijzondere veiligheidsmaatregel
Geen beslissing directeur
BIJZONDERE VEILIGHEIDSMAATREGEL - GEEN BESLISSING DIRECTEUR - BEVOEGDHEID
De directie legde een bijzondere veiligheidsmaatregel op omdat klager opdracht gaf voor een vechtpartij. Dit is ook een tuchtrechtelijke inbreuk.
De Basiswet voorziet een duidelijke voorrang voor de tuchtprocedure. De klachtencommissie is dan ook van oordeel dat de directie in eerste instantie een tuchtprocedure had moeten opstarten. Om deze redenen is de klacht gegrond.
Uit de schriftelijke klacht van klager was niet duidelijk wat juist bedoeld werd met de “verhuis van een bed naar de grond”. Klager kon dit daarom verder toelichten tijdens de hoorzitting van de klachtencommissie. Klager legde uit dat het bed waar hij op lag gebarricadeerd was tegen de deur. Hieruit leidt de klachtencommissie af dat er geen beslissing door de directeur werd genomen waarbij klager als “grondslaper” in een bepaalde cel werd geplaatst. De klacht is niet-ontvankelijk.
De klacht is ten slotte ook gericht tegen het feit dat klager zijn ademhalingsapparaat niet kon gebruiken op de veiligheidscel. Klager stelt zelf in zijn klacht dat de beslissing genomen werd door de medische dienst en door een dokter. De klacht is niet-ontvankelijk.
De directie legde een bijzondere veiligheidsmaatregel op omdat klager opdracht gaf voor een vechtpartij. Dit is ook een tuchtrechtelijke inbreuk.
De Basiswet voorziet een duidelijke voorrang voor de tuchtprocedure. De klachtencommissie is dan ook van oordeel dat de directie in eerste instantie een tuchtprocedure had moeten opstarten. Om deze redenen is de klacht gegrond.
Uit de schriftelijke klacht van klager was niet duidelijk wat juist bedoeld werd met de “verhuis van een bed naar de grond”. Klager kon dit daarom verder toelichten tijdens de hoorzitting van de klachtencommissie. Klager legde uit dat het bed waar hij op lag gebarricadeerd was tegen de deur. Hieruit leidt de klachtencommissie af dat er geen beslissing door de directeur werd genomen waarbij klager als “grondslaper” in een bepaalde cel werd geplaatst. De klacht is niet-ontvankelijk.
De klacht is ten slotte ook gericht tegen het feit dat klager zijn ademhalingsapparaat niet kon gebruiken op de veiligheidscel. Klager stelt zelf in zijn klacht dat de beslissing genomen werd door de medische dienst en door een dokter. De klacht is niet-ontvankelijk.