TUCHT - VERBODEN VOORWERPEN - BEWIJS - TOEREKENBAARHEID
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken. De aanleiding voor de tuchtrechtelijke veroordeling blijkt een rapport aan de directeur (RAD) te zijn. In het RAD staat vermeld dat tijdens een celcontrole die ochtend een iPhone en oplaadkabel werden gevonden. Deze zaten in de onderste kast rechts tussen papieren van klager. Uit het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting blijkt dat klager tegenover de directie dezelfde uitleg heeft gegeven zoals uiteengezet in zijn klachtenformulier en tijdens de zitting van de klachtencommissie. Zijn celgenoot heeft zijn eigen gsm per vergissing in de verkeerde map gestoken waardoor de gsm dus werd gevonden in de locker van klager. Volgens klager moet je geen Russisch verstaan om een gsm te ontgrendelen en te gebruiken. Klager was nog maar twee dagen uit tucht door de vondst van een gsm dus hij had niet eens de mogelijkheid om een nieuwe gsm te regelen. De directie achtte de feiten wel bewezen en sanctioneerde klager wegens het bezit of gebruik van de gsm.
Voor het bewijs van de tuchtinbreuk heeft de directie zich gebaseerd op de vaststellingen in het RAD. Hoewel het RAD summier werd opgesteld is de vaststelling duidelijk. Er werd een gsm én een oplader gevonden tussen de persoonlijke papieren van klager in zijn kast. Daarenboven heeft de directie vastgesteld dat de gsm stond ingesteld in het Russisch. Volgens de directie is klager de enige op sectie die Russisch spreekt. De klachtencommissie stelt vast dat klager niet ontkent dat de gsm in zijn kast lag en dat hij Russisch spreekt. Hij wist echter niets af van de gsm want de gsm was van zijn celgenoot die hem per ongeluk in de kast van klager had gelegd. De klachtencommissie acht dit geen overtuigende tegenindicatie. Klager beweert dat hij niet wist dat zijn celgenoot een gsm had maar hij kan wel vertellen dat zijn celgenoot die gsm had meegenomen vanuit de gevangenis van Antwerpen en daar op cel zat met Albanezen. De klachtencommissie acht het bovendien ongeloofwaardig dat een gsm onmerkbaar kan overkomen vanuit een andere gevangenis. Tot slot is het frappant dat de gsm ingesteld stond in het Russisch als de gsm al zolang in het bezit was van zijn celgenoot die zelf het Nederlands als moedertaal heeft. De klachtencommissie besluit dat de directie in redelijkheid en billijkheid het bezit, minstens het gebruik van de gevonden gsm kon toerekenen aan klager.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van dertig dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is dit de wettelijk toegestane maximumsanctie. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het feit dat uit het tuchtregister van klager blijkt dat hij reeds tweemaal betrapt is op het bezit van een gsm.
Om deze redenen is de klacht ongegrond.
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken. De aanleiding voor de tuchtrechtelijke veroordeling blijkt een rapport aan de directeur (RAD) te zijn. In het RAD staat vermeld dat tijdens een celcontrole die ochtend een iPhone en oplaadkabel werden gevonden. Deze zaten in de onderste kast rechts tussen papieren van klager. Uit het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting blijkt dat klager tegenover de directie dezelfde uitleg heeft gegeven zoals uiteengezet in zijn klachtenformulier en tijdens de zitting van de klachtencommissie. Zijn celgenoot heeft zijn eigen gsm per vergissing in de verkeerde map gestoken waardoor de gsm dus werd gevonden in de locker van klager. Volgens klager moet je geen Russisch verstaan om een gsm te ontgrendelen en te gebruiken. Klager was nog maar twee dagen uit tucht door de vondst van een gsm dus hij had niet eens de mogelijkheid om een nieuwe gsm te regelen. De directie achtte de feiten wel bewezen en sanctioneerde klager wegens het bezit of gebruik van de gsm.
Voor het bewijs van de tuchtinbreuk heeft de directie zich gebaseerd op de vaststellingen in het RAD. Hoewel het RAD summier werd opgesteld is de vaststelling duidelijk. Er werd een gsm én een oplader gevonden tussen de persoonlijke papieren van klager in zijn kast. Daarenboven heeft de directie vastgesteld dat de gsm stond ingesteld in het Russisch. Volgens de directie is klager de enige op sectie die Russisch spreekt. De klachtencommissie stelt vast dat klager niet ontkent dat de gsm in zijn kast lag en dat hij Russisch spreekt. Hij wist echter niets af van de gsm want de gsm was van zijn celgenoot die hem per ongeluk in de kast van klager had gelegd. De klachtencommissie acht dit geen overtuigende tegenindicatie. Klager beweert dat hij niet wist dat zijn celgenoot een gsm had maar hij kan wel vertellen dat zijn celgenoot die gsm had meegenomen vanuit de gevangenis van Antwerpen en daar op cel zat met Albanezen. De klachtencommissie acht het bovendien ongeloofwaardig dat een gsm onmerkbaar kan overkomen vanuit een andere gevangenis. Tot slot is het frappant dat de gsm ingesteld stond in het Russisch als de gsm al zolang in het bezit was van zijn celgenoot die zelf het Nederlands als moedertaal heeft. De klachtencommissie besluit dat de directie in redelijkheid en billijkheid het bezit, minstens het gebruik van de gevonden gsm kon toerekenen aan klager.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van dertig dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is dit de wettelijk toegestane maximumsanctie. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het feit dat uit het tuchtregister van klager blijkt dat hij reeds tweemaal betrapt is op het bezit van een gsm.
Om deze redenen is de klacht ongegrond.