TUCHT - ATV - ONGEGROND
De klacht betreft een tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis.
Op 21 mei 2024 werden twee rapporten aan de directeur over de klager opgesteld voor verbale doodsbedreigingen en het dichtschoppen van zijn celdeur tegen de elleboog van een beambte. Na hevig verzet werd hij op de veiligheidscel geplaatst. Tijdens de hoorzitting op 24 mei 2024 bleek dat klager gefrustreerd was na een medisch bezoek. Dezelfde dag kreeg hij zeven dagen afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte (ATV) voor psychische integriteitschending en belediging van personeel. Dit betreft de bestreden beslissing.
Klager stelt dat hij onschuldig is, maar ontkent niet dat hij doodsbedreigingen heeft geuit. Hij erkent hoogstens frustratie na een medisch bezoek, wat geen rechtvaardiging voor bedreigingen is. Bij het incident van fysieke agressie geeft klager tegenstrijdige verklaringen, wat zijn geloofwaardigheid ondermijnt. De rapporten aan de directeur worden door klager slechts algemeen betwist als niet objectief.
De klachtencommissie benadrukt dat de directeur kan steunen op bekentenissen en ook getuigenissen en vermoedens voor het bewijs van tuchtfeiten. Klager levert geen overtuigend bewijs om de geloofwaardigheid van de rapporten aan te tasten. De directie kon redelijkerwijs oordelen dat de feiten bewezen waren en deze omschrijven als opzettelijke aantasting van psychische integriteit en belediging van personeel, wat tuchtvergrijpen van de eerste categorie zijn.
De opgelegde straf van 7 dagen ATV is mild gezien klagers lang tuchtregister. De voorlopige maatregel werd correct in mindering gebracht.
De klacht is dus ongegrond.
De klacht betreft een tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis.
Op 21 mei 2024 werden twee rapporten aan de directeur over de klager opgesteld voor verbale doodsbedreigingen en het dichtschoppen van zijn celdeur tegen de elleboog van een beambte. Na hevig verzet werd hij op de veiligheidscel geplaatst. Tijdens de hoorzitting op 24 mei 2024 bleek dat klager gefrustreerd was na een medisch bezoek. Dezelfde dag kreeg hij zeven dagen afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte (ATV) voor psychische integriteitschending en belediging van personeel. Dit betreft de bestreden beslissing.
Klager stelt dat hij onschuldig is, maar ontkent niet dat hij doodsbedreigingen heeft geuit. Hij erkent hoogstens frustratie na een medisch bezoek, wat geen rechtvaardiging voor bedreigingen is. Bij het incident van fysieke agressie geeft klager tegenstrijdige verklaringen, wat zijn geloofwaardigheid ondermijnt. De rapporten aan de directeur worden door klager slechts algemeen betwist als niet objectief.
De klachtencommissie benadrukt dat de directeur kan steunen op bekentenissen en ook getuigenissen en vermoedens voor het bewijs van tuchtfeiten. Klager levert geen overtuigend bewijs om de geloofwaardigheid van de rapporten aan te tasten. De directie kon redelijkerwijs oordelen dat de feiten bewezen waren en deze omschrijven als opzettelijke aantasting van psychische integriteit en belediging van personeel, wat tuchtvergrijpen van de eerste categorie zijn.
De opgelegde straf van 7 dagen ATV is mild gezien klagers lang tuchtregister. De voorlopige maatregel werd correct in mindering gebracht.
De klacht is dus ongegrond.