TUCHT - GEÏNTERNEERDE - MOTIVERING
De Basiswet stelt dat een gedetineerde (in dit geval: geïnterneerde) enkel schuldig kan worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtinbreuk “wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht.” Dit houdt concreet onder meer in dat de directie moet nagaan of een gedetineerde wel verantwoordelijk geacht kan worden voor zijn daden. De verantwoordelijkheid voor de feiten, die voor het opleggen van een tuchtsanctie vereist is, ontbreekt mogelijk bij de geïnterneerde gelet op zijn statuut.
Het is aan de directie om te motiveren in haar tuchtbeslissing waarom zij de geïnterneerde, ondanks zijn statuut, toch verantwoordelijk acht voor zijn daden. De klachtencommissie is in dit dossier echter van oordeel dat de directie dit onvoldoende heeft gemotiveerd in haar tuchtbeslissing. De directie haalt geen concrete elementen aan die aantonen dat klager helder en bewust was op het moment van de feiten en dus over vrije wil en oordeelsvermogen beschikte en er bewust voor gekozen heeft de feiten te plegen.
De tuchtbeslissing voldoet niet aan de wettelijke voorwaarden, waardoor de klacht gegrond is.
De Basiswet stelt dat een gedetineerde (in dit geval: geïnterneerde) enkel schuldig kan worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtinbreuk “wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht.” Dit houdt concreet onder meer in dat de directie moet nagaan of een gedetineerde wel verantwoordelijk geacht kan worden voor zijn daden. De verantwoordelijkheid voor de feiten, die voor het opleggen van een tuchtsanctie vereist is, ontbreekt mogelijk bij de geïnterneerde gelet op zijn statuut.
Het is aan de directie om te motiveren in haar tuchtbeslissing waarom zij de geïnterneerde, ondanks zijn statuut, toch verantwoordelijk acht voor zijn daden. De klachtencommissie is in dit dossier echter van oordeel dat de directie dit onvoldoende heeft gemotiveerd in haar tuchtbeslissing. De directie haalt geen concrete elementen aan die aantonen dat klager helder en bewust was op het moment van de feiten en dus over vrije wil en oordeelsvermogen beschikte en er bewust voor gekozen heeft de feiten te plegen.
De tuchtbeslissing voldoet niet aan de wettelijke voorwaarden, waardoor de klacht gegrond is.