MEDISCH - GEZONDHEID - VERZUIM
De klacht betreft de beslissing tot plaatsing van klager in de prikkelarme cel in de gevangenis van Gent.
De klacht is gericht tegen de plaatsing van klager op een ‘prikkelarme cel’: volgens de directie een tijdelijke time-out in een cel waarin iemand zichzelf niet kan verwonden en waar er weinig tot geen prikkels zijn en iemand tot rust kan komen. Volgens de klachtencommissie komt dergelijke maatregel overeen met een bijzondere veiligheidsmaatregel die geregeld wordt door artikel 110 e.v. van de Basiswet.
Een beslissing tot het nemen van een bijzondere veiligheidsmaatregel behoort in principe tot de bevoegdheid van de directeur , waardoor een klacht hiertegen onder het toepassingsgebied van het beklagrecht valt.
De klachtencommissie heeft er geen bezwaar tegen dat de directie zich voor een beslissing inzake de toewijzing van een verblijfsruimte zou laten leiden door een advies van de medische dienst. Indien dit gebeurt in het kader van de gezondheidstoestand van een gedetineerde of – in dit geval – een geïnterneerde, acht zij dit zelfs wenselijk. Ze acht het echter ontoelaatbaar dat de directie haar beslissingsbevoegdheid ter zake volledig uit handen zou geven aan de medische dienst, zonder dat zij zelf de eindverantwoordelijkheid blijft dragen.
Uit de toelichting van de directie, waaruit blijkt dat de prikkelarme cel een cel is waar iemand zichzelf niet kan verwonden en waar weinig tot geen prikkels zijn, leidt de klachtencommissie af dat de plaatsing van klager in deze welbepaalde verblijfsruimte gepaard gaat met de ontzegging van bepaalde voorwerpen. De ontzegging van voorwerpen kan wettelijk gezien echter enkel op tijdelijke en gemotiveerde wijze, in het kader van een voorlopige maatregel of een bijzondere veiligheidsmaatregel. Deze beslissingen behoren tot de bevoegdheid van de directeur. De Basiswet voorziet geen mogelijkheid om dergelijke beperkingen op te leggen door een arts.
In het voorliggend dossier was er geen sprake van een voorlopige maatregel of bijzondere veiligheidsmaatregel die ten grondslag lag aan de onderbrenging in de prikkelarme cel. De beslissing werd dan ook genomen zonder wettelijke grondslag, door iemand die hiervoor niet bevoegd is en dit zonder dat klager er een schriftelijke beslissing van ontving. De beslissing was onwettig.
De klacht is gegrond.
De klacht betreft de beslissing tot plaatsing van klager in de prikkelarme cel in de gevangenis van Gent.
De klacht is gericht tegen de plaatsing van klager op een ‘prikkelarme cel’: volgens de directie een tijdelijke time-out in een cel waarin iemand zichzelf niet kan verwonden en waar er weinig tot geen prikkels zijn en iemand tot rust kan komen. Volgens de klachtencommissie komt dergelijke maatregel overeen met een bijzondere veiligheidsmaatregel die geregeld wordt door artikel 110 e.v. van de Basiswet.
Een beslissing tot het nemen van een bijzondere veiligheidsmaatregel behoort in principe tot de bevoegdheid van de directeur , waardoor een klacht hiertegen onder het toepassingsgebied van het beklagrecht valt.
De klachtencommissie heeft er geen bezwaar tegen dat de directie zich voor een beslissing inzake de toewijzing van een verblijfsruimte zou laten leiden door een advies van de medische dienst. Indien dit gebeurt in het kader van de gezondheidstoestand van een gedetineerde of – in dit geval – een geïnterneerde, acht zij dit zelfs wenselijk. Ze acht het echter ontoelaatbaar dat de directie haar beslissingsbevoegdheid ter zake volledig uit handen zou geven aan de medische dienst, zonder dat zij zelf de eindverantwoordelijkheid blijft dragen.
Uit de toelichting van de directie, waaruit blijkt dat de prikkelarme cel een cel is waar iemand zichzelf niet kan verwonden en waar weinig tot geen prikkels zijn, leidt de klachtencommissie af dat de plaatsing van klager in deze welbepaalde verblijfsruimte gepaard gaat met de ontzegging van bepaalde voorwerpen. De ontzegging van voorwerpen kan wettelijk gezien echter enkel op tijdelijke en gemotiveerde wijze, in het kader van een voorlopige maatregel of een bijzondere veiligheidsmaatregel. Deze beslissingen behoren tot de bevoegdheid van de directeur. De Basiswet voorziet geen mogelijkheid om dergelijke beperkingen op te leggen door een arts.
In het voorliggend dossier was er geen sprake van een voorlopige maatregel of bijzondere veiligheidsmaatregel die ten grondslag lag aan de onderbrenging in de prikkelarme cel. De beslissing werd dan ook genomen zonder wettelijke grondslag, door iemand die hiervoor niet bevoegd is en dit zonder dat klager er een schriftelijke beslissing van ontving. De beslissing was onwettig.
De klacht is gegrond.