KC10/24-0166
Ongegrond
Onontvankelijk
KC - Hasselt
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
Geen beslissing directeur
GEEN BESLISSING DIRECTEUR - BEVOEGDHEID - MEDIA - TABAK
De eerste klacht betreft de beslissing van de directie van de gevangenis van Hasselt om klager geen steuntabak meer toe te kennen.
De tweede klacht betreft de vermeende beslissing van de directie van de gevangenis van Hasselt om geen gratis televisie en belwaarde meer toe te kennen ter gelegenheid van de feestdagen.
Wat betreft de klacht over de steuntabak:
Volgens het verweer van de directie werd de beslissing om klager géén nood- of steuntabak te geven genomen op basis van de regel dat er in het kader van sociale steun een maximale schuld van €624
mag worden opgebouwd. Klager zit hier, zo blijkt uit zijn rekeninguittreksels, ruim boven. De directie verwijst naar het aanvraagformulier sociale steun, waarin dit duidelijk gestipuleerd staat, en waar
klager van op de hoogte is. De klachtencommissie nam kennis van de dossierstukken. Uit een kopie van het aanvraagformulier sociale steun, blijkt inderdaad dat er duidelijk wordt aangegeven dat sociale steun kan worden toegekend onder een aantal voorwaarden, waaronder de voorwaarde dat de openstaande schuld niet meer dan €624 bedraagt.
De klachtencommissie ziet geen redenen om te twijfelen aan het verweer van de directie, waaruit blijkt dat klager de toegestane schuld van €624 te boven is gegaan en hij daardoor geen recht meer
heeft op de steuntabak. De klachtencommissie gaat er ook van uit dat klager op de hoogte was van deze regel, aangezien hij, zo blijkt uit zijn klacht, regelmatig sociale steun aanvraagt en dergelijke
aanvraag – waarin de voorwaarden opgesomd staan – invult. Klager kon volgens de klachtencommissie dan ook niet redelijkerwijs verwachten dat men hem steun- of noodtabak zou geven. De beslissing om deze niet te geven, is redelijk. De klacht is ongegrond.
Wat betreft de klacht over de gratis televisie en belwaarde:
Klager beklaagt zich erover dat hij geen recht meer heeft op gratis tv en gratis belwaarde ter gelegenheid van de feestdagen, terwijl de gedetineerden hier normaliter elk jaar recht op hebben.
Wat betreft de gratis tv, meent de directie dat er geen sprake is van een beslissing door of namens de directeur, maar wel van Cellmade en het hoofdbestuur. Wat betreft de gratis belwaarde, stelt zij
dat deze gunst in het verleden werd toegekend door de regionale directie in samenspraak met de telefonievoorzieningen, maar dat er dit jaar niet beslist werd tot deze gunst. Ook dit betreft volgens
haar geen beslissing van de gevangenisdirectie.
De klachtencommissie merkt op dat er aldus geen sprake is van een geïndividualiseerde beslissing van de directie; zoals uit het verweer blijkt, werd dit bepaald op centraal niveau. Er is dus geen
sprake van een geïndividualiseerde beslissing van de directeur in de zin van artikel 148 Basiswet, waartegen een gedetineerde ontvankelijk beklag kan indienen. De klacht is niet-ontvankelijk.
De eerste klacht betreft de beslissing van de directie van de gevangenis van Hasselt om klager geen steuntabak meer toe te kennen.
De tweede klacht betreft de vermeende beslissing van de directie van de gevangenis van Hasselt om geen gratis televisie en belwaarde meer toe te kennen ter gelegenheid van de feestdagen.
Wat betreft de klacht over de steuntabak:
Volgens het verweer van de directie werd de beslissing om klager géén nood- of steuntabak te geven genomen op basis van de regel dat er in het kader van sociale steun een maximale schuld van €624
mag worden opgebouwd. Klager zit hier, zo blijkt uit zijn rekeninguittreksels, ruim boven. De directie verwijst naar het aanvraagformulier sociale steun, waarin dit duidelijk gestipuleerd staat, en waar
klager van op de hoogte is. De klachtencommissie nam kennis van de dossierstukken. Uit een kopie van het aanvraagformulier sociale steun, blijkt inderdaad dat er duidelijk wordt aangegeven dat sociale steun kan worden toegekend onder een aantal voorwaarden, waaronder de voorwaarde dat de openstaande schuld niet meer dan €624 bedraagt.
De klachtencommissie ziet geen redenen om te twijfelen aan het verweer van de directie, waaruit blijkt dat klager de toegestane schuld van €624 te boven is gegaan en hij daardoor geen recht meer
heeft op de steuntabak. De klachtencommissie gaat er ook van uit dat klager op de hoogte was van deze regel, aangezien hij, zo blijkt uit zijn klacht, regelmatig sociale steun aanvraagt en dergelijke
aanvraag – waarin de voorwaarden opgesomd staan – invult. Klager kon volgens de klachtencommissie dan ook niet redelijkerwijs verwachten dat men hem steun- of noodtabak zou geven. De beslissing om deze niet te geven, is redelijk. De klacht is ongegrond.
Wat betreft de klacht over de gratis televisie en belwaarde:
Klager beklaagt zich erover dat hij geen recht meer heeft op gratis tv en gratis belwaarde ter gelegenheid van de feestdagen, terwijl de gedetineerden hier normaliter elk jaar recht op hebben.
Wat betreft de gratis tv, meent de directie dat er geen sprake is van een beslissing door of namens de directeur, maar wel van Cellmade en het hoofdbestuur. Wat betreft de gratis belwaarde, stelt zij
dat deze gunst in het verleden werd toegekend door de regionale directie in samenspraak met de telefonievoorzieningen, maar dat er dit jaar niet beslist werd tot deze gunst. Ook dit betreft volgens
haar geen beslissing van de gevangenisdirectie.
De klachtencommissie merkt op dat er aldus geen sprake is van een geïndividualiseerde beslissing van de directie; zoals uit het verweer blijkt, werd dit bepaald op centraal niveau. Er is dus geen
sprake van een geïndividualiseerde beslissing van de directeur in de zin van artikel 148 Basiswet, waartegen een gedetineerde ontvankelijk beklag kan indienen. De klacht is niet-ontvankelijk.