TUCHT - TEGEMOETKOMING - KWALIFICATIE INBREUK - MOTIVERING - TOEREKENBAARHEID
De gedetineerde werd niet schriftelijk in kennis gesteld van de volledige tenlastelegging. De zinsnede: “Door het lawaai dat de vernielingen in de cel en van de deur met zich meebrachten, werd de orde zeer ernstig aangetast.” is problematisch op drie vlakken. De directie vermengt de inbreuk van de opzettelijke aantasting van de orde (artikel 129, 5° van de Basiswet) en de inbreuk van het veroorzaken van lawaaihinder die het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoort (artikel 130, 7° van de Basiswet). Aangezien de Klachtencommissie uit de beschrijving besluit dat de directie niet bij de vernielingen aanwezig was, maar slechts kort erna, maakt zij een veronderstelling omtrent het lawaai. Hoewel de Klachtencommissie dit nog wilt aannemen, motiveert de directie op geen enkele wijze in welke zin het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis hierdoor verstoord werd. De formulering “werd de orde zeer ernstig aangetast” is op zich onvoldoende, omdat de directie hiermee niet het opzettelijk karakter aantoont. De directie rekent geen enkele van de door haar aangehaalde tuchtinbreuken aan klager toe. De directie zegt enkel dat ze niet gelooft dat klager door het ‘incident’ (i.e. de vernielingen) heeft heen geslapen. Hieruit volgt echter niet automatisch dat klager ze ook heeft begaan. De klacht is gegrond. De tuchtbeslissing wordt vernietigd. Klager krijgt een tegemoetkoming van 3 extra videobezoeken.
De gedetineerde werd niet schriftelijk in kennis gesteld van de volledige tenlastelegging. De zinsnede: “Door het lawaai dat de vernielingen in de cel en van de deur met zich meebrachten, werd de orde zeer ernstig aangetast.” is problematisch op drie vlakken. De directie vermengt de inbreuk van de opzettelijke aantasting van de orde (artikel 129, 5° van de Basiswet) en de inbreuk van het veroorzaken van lawaaihinder die het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoort (artikel 130, 7° van de Basiswet). Aangezien de Klachtencommissie uit de beschrijving besluit dat de directie niet bij de vernielingen aanwezig was, maar slechts kort erna, maakt zij een veronderstelling omtrent het lawaai. Hoewel de Klachtencommissie dit nog wilt aannemen, motiveert de directie op geen enkele wijze in welke zin het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis hierdoor verstoord werd. De formulering “werd de orde zeer ernstig aangetast” is op zich onvoldoende, omdat de directie hiermee niet het opzettelijk karakter aantoont. De directie rekent geen enkele van de door haar aangehaalde tuchtinbreuken aan klager toe. De directie zegt enkel dat ze niet gelooft dat klager door het ‘incident’ (i.e. de vernielingen) heeft heen geslapen. Hieruit volgt echter niet automatisch dat klager ze ook heeft begaan. De klacht is gegrond. De tuchtbeslissing wordt vernietigd. Klager krijgt een tegemoetkoming van 3 extra videobezoeken.