TUCHT
Klager dient klacht in tegen een tuchtbeslissing. Hij stelt dat hij een DVD Film B tijdens de werkbeweging bij zich had en daarvoor 14 dagen ATV heeft gekregen, wat hij buitenproportioneel vindt. Hij stelt dat hij niet mocht bellen.
In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD duidelijk werd opgesteld. Bovendien werd het RAD ondertekend door twee getuigen van het personeel. Ook blijkt uit het RAD dat klager niet ontkent dat hij een DVD doosje bij zich had en zelf stelt dat hij dit aan een medegedetineerde wou doorgeven, wat een schending uitmaakt van het huishoudelijk reglement. De klachtencommissie is ook van oordeel dat klager geen overtuigende elementen heeft aangevoerd waaruit de klachtencommissie kan afleiden dat het rapport geen correcte weergave zou zijn van de feiten. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting ontkent klager de feiten niet, maar verdedigt hij zich door te stellen dat hij het gedrag van een bepaalde beambte niet aanvaardt en vindt dat hij correct heeft gehandeld. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
Klager stelt dat hij niet kon telefoneren gedurende 14 dagen. De klachtencommissie stelt aan de hand van het dossier vast dat klager een voorlopige maatregel opgelegd kreeg, waarbij het recht om te telefoneren hem niet werd ontzegd. Vervolgens werd de voorlopige maatregel ten aanzien van klager omgezet naar een tuchtbeslissing, waarbij het telefoonverkeer wel werd beperkt, maar niet volledig werd ontzegd. Uit het verweer van de directie blijkt echter dat klager het recht behield om met zijn advocaat te telefoneren en gebruik heeft gemaakt van het recht om éénmaal te telefoneren per zeven dagen. De klachtencommissie is van oordeel dat de stelling van klager dat hij gedurende 14 dagen niet kon telefoneren, bijgevolg niet correct is. De tuchtsanctie was dus wettig.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.
Klager dient klacht in tegen een tuchtbeslissing. Hij stelt dat hij een DVD Film B tijdens de werkbeweging bij zich had en daarvoor 14 dagen ATV heeft gekregen, wat hij buitenproportioneel vindt. Hij stelt dat hij niet mocht bellen.
In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD duidelijk werd opgesteld. Bovendien werd het RAD ondertekend door twee getuigen van het personeel. Ook blijkt uit het RAD dat klager niet ontkent dat hij een DVD doosje bij zich had en zelf stelt dat hij dit aan een medegedetineerde wou doorgeven, wat een schending uitmaakt van het huishoudelijk reglement. De klachtencommissie is ook van oordeel dat klager geen overtuigende elementen heeft aangevoerd waaruit de klachtencommissie kan afleiden dat het rapport geen correcte weergave zou zijn van de feiten. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting ontkent klager de feiten niet, maar verdedigt hij zich door te stellen dat hij het gedrag van een bepaalde beambte niet aanvaardt en vindt dat hij correct heeft gehandeld. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
Klager stelt dat hij niet kon telefoneren gedurende 14 dagen. De klachtencommissie stelt aan de hand van het dossier vast dat klager een voorlopige maatregel opgelegd kreeg, waarbij het recht om te telefoneren hem niet werd ontzegd. Vervolgens werd de voorlopige maatregel ten aanzien van klager omgezet naar een tuchtbeslissing, waarbij het telefoonverkeer wel werd beperkt, maar niet volledig werd ontzegd. Uit het verweer van de directie blijkt echter dat klager het recht behield om met zijn advocaat te telefoneren en gebruik heeft gemaakt van het recht om éénmaal te telefoneren per zeven dagen. De klachtencommissie is van oordeel dat de stelling van klager dat hij gedurende 14 dagen niet kon telefoneren, bijgevolg niet correct is. De tuchtsanctie was dus wettig.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.