BC/25-0194
Ongegrond
Beroepscommissie
Beroepscommissie
Geen beslissing directeur
BC - Beroep tegen aspect KC/ Appel contre aspect CP
VERZUIM – TEGEMOETKOMING
Klager heeft beroep ingediend tegen de beslissing van de klachtencommissie waarbij zijn klacht over het verzuim van de directie om iets te doen aan de door hem via een rapportbriefje gemelde geluidsoverlast veroorzaakt door een medegedetineerde niet-ontvankelijk werd verklaard. Klager gaat bovendien niet akkoord dat de klachtencommissie hem voor twee andere klachten, die gegrond werden verklaard, geen tegemoetkoming heeft toegekend.
Wat betreft het verzuim om iets te doen aan de geluidsoverlast, bevestigt de beroepscommissie nogmaals dat het verzuim om te antwoorden op of het verzuim om gevolg te geven aan bepaalde rapportbriefjes binnen een redelijke termijn een beklagwaardig verzuim kan zijn. Dit betekent echter niet dat het niet antwoorden op om het even welk rapportbriefje ipso facto een verzuim van de directie tot het nemen van een beslissing zou zijn. Klager kon terecht een antwoord verwachten op zijn rapportbriefje. De beroepscommissie merkt echter op dat er tussen het versturen van klagers rapportbriefje en het indienen van zijn klacht hoogstens drie dagen verstreken zijn. Er was volgens de beroepscommissie in dit dossier geen sprake van een beklagwaardig verzuim of een weigering om te antwoorden op het rapportbriefje van klager. Het beroep is ontvankelijk, maar niet gegrond.
Wat betreft het niet-toekennen van een tegemoetkoming, bevestigt de beroepscommissie dat het feit dat een gedetineerde niet uitdrukkelijk een tegemoetkoming heeft gevraagd niet uitsluit dat de klachtencommissie alsnog een tegemoetkoming toekent. Zij is echter niet verplicht om dit te doen. De klachtencommissie heeft het toekennen van een tegemoetkoming in dit dossier niet nodig geacht, wat binnen haar beoordelingsvrijheid valt. Het beroep is ook op dit vlak niet gegrond.
Klager heeft beroep ingediend tegen de beslissing van de klachtencommissie waarbij zijn klacht over het verzuim van de directie om iets te doen aan de door hem via een rapportbriefje gemelde geluidsoverlast veroorzaakt door een medegedetineerde niet-ontvankelijk werd verklaard. Klager gaat bovendien niet akkoord dat de klachtencommissie hem voor twee andere klachten, die gegrond werden verklaard, geen tegemoetkoming heeft toegekend.
Wat betreft het verzuim om iets te doen aan de geluidsoverlast, bevestigt de beroepscommissie nogmaals dat het verzuim om te antwoorden op of het verzuim om gevolg te geven aan bepaalde rapportbriefjes binnen een redelijke termijn een beklagwaardig verzuim kan zijn. Dit betekent echter niet dat het niet antwoorden op om het even welk rapportbriefje ipso facto een verzuim van de directie tot het nemen van een beslissing zou zijn. Klager kon terecht een antwoord verwachten op zijn rapportbriefje. De beroepscommissie merkt echter op dat er tussen het versturen van klagers rapportbriefje en het indienen van zijn klacht hoogstens drie dagen verstreken zijn. Er was volgens de beroepscommissie in dit dossier geen sprake van een beklagwaardig verzuim of een weigering om te antwoorden op het rapportbriefje van klager. Het beroep is ontvankelijk, maar niet gegrond.
Wat betreft het niet-toekennen van een tegemoetkoming, bevestigt de beroepscommissie dat het feit dat een gedetineerde niet uitdrukkelijk een tegemoetkoming heeft gevraagd niet uitsluit dat de klachtencommissie alsnog een tegemoetkoming toekent. Zij is echter niet verplicht om dit te doen. De klachtencommissie heeft het toekennen van een tegemoetkoming in dit dossier niet nodig geacht, wat binnen haar beoordelingsvrijheid valt. Het beroep is ook op dit vlak niet gegrond.