TCHT - GEÏNTERNEERDE - SANCTIE - TOEREKENBAARHEID - MOTIVERING
De tuchtbeslissing legt aan klager 30 dagen ‘geen cuspo’ op na afloop van een eerdere tuchtsanctie voor:
- “Het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken”: een tuchtinbreuk van de eerste categorie.
- “Het niet naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen” met betrekking tot de voorwerpen die in het bezit worden gesteld of gelaten van de gedetineerde: een tuchtinbreuk van de tweede categorie.
Klager gaf meteen toe dat de opladers van hem zijn en dat hij deze nog in zijn bezit had omwille van een vroeger bezit van een gsm. Klager ontkende echter iets te weten van de gsm van zijn celgenoot (die de celgenoot weggooide zoals vermeld in het rapport). De directie kon het bezit van de opladers dus kwalificeren als een tuchtinbreuk “het niet naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen met betrekking tot de voorwerpen die in het bezit worden gesteld of gelaten van de gedetineerde”. Het bezit van de gsm die de celgenoot van klager weggooide in de vuilbak kan niet zonder meer aan klager worden toegerekend.
De directie verwijst in haar motivering naar de toestand van klager op het ogenblik van de tuchtrechtelijke hoorzitting. Hiermee spreekt zij zich niet uit over de toestand van klager op het ogenblik van de feiten. Dit argument kan dus niet overtuigen om klager toerekeningsvatbaar te achten. De directie verwijst ook naar “het” rapport waaruit zou blijken dat klager coherent was op het moment van de feiten. Er zijn twee rapporten gevoegd aan het tuchtdossier. Het ene rapport maakt echter geen enkele melding van gedrag van klager, maar somt de voorwerpen die op de cel zijn aangetroffen op. Het andere rapport beschrijft hoe klager ongepast reageert op de celcontrole. Dit gedrag doet juist integendeel vragen rijzen over de toerekenbaarheid van klager. De directie motiveert niet waarom zij op basis hiervan klager coherent en toerekenbaar acht. Volgens de klachtencommissie werd de toerekenbaarheid van de feiten niet afdoende gemotiveerd. De motivering voldoet niet dus de tuchtbeslissing moet vernietigd worden.
Enkel de tuchtinbreuk van de inbreuk op het huishoudelijk reglement kan overeind blijven. Dit betreft een tuchtinbreuk van de tweede categorie. De sanctie is niet wettelijk, omdat zij de maximumsanctie voor een tuchtinbreuk van de tweede categorie overschrijdt. Bovendien is de sanctie niet wettelijk, omdat er geen verband is tussen de bijzondere sanctie en de tuchtinbreuk. De tuchtbeslissing moet vernietigd worden.
De tuchtbeslissing legt aan klager 30 dagen ‘geen cuspo’ op na afloop van een eerdere tuchtsanctie voor:
- “Het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken”: een tuchtinbreuk van de eerste categorie.
- “Het niet naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen” met betrekking tot de voorwerpen die in het bezit worden gesteld of gelaten van de gedetineerde: een tuchtinbreuk van de tweede categorie.
Klager gaf meteen toe dat de opladers van hem zijn en dat hij deze nog in zijn bezit had omwille van een vroeger bezit van een gsm. Klager ontkende echter iets te weten van de gsm van zijn celgenoot (die de celgenoot weggooide zoals vermeld in het rapport). De directie kon het bezit van de opladers dus kwalificeren als een tuchtinbreuk “het niet naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen met betrekking tot de voorwerpen die in het bezit worden gesteld of gelaten van de gedetineerde”. Het bezit van de gsm die de celgenoot van klager weggooide in de vuilbak kan niet zonder meer aan klager worden toegerekend.
De directie verwijst in haar motivering naar de toestand van klager op het ogenblik van de tuchtrechtelijke hoorzitting. Hiermee spreekt zij zich niet uit over de toestand van klager op het ogenblik van de feiten. Dit argument kan dus niet overtuigen om klager toerekeningsvatbaar te achten. De directie verwijst ook naar “het” rapport waaruit zou blijken dat klager coherent was op het moment van de feiten. Er zijn twee rapporten gevoegd aan het tuchtdossier. Het ene rapport maakt echter geen enkele melding van gedrag van klager, maar somt de voorwerpen die op de cel zijn aangetroffen op. Het andere rapport beschrijft hoe klager ongepast reageert op de celcontrole. Dit gedrag doet juist integendeel vragen rijzen over de toerekenbaarheid van klager. De directie motiveert niet waarom zij op basis hiervan klager coherent en toerekenbaar acht. Volgens de klachtencommissie werd de toerekenbaarheid van de feiten niet afdoende gemotiveerd. De motivering voldoet niet dus de tuchtbeslissing moet vernietigd worden.
Enkel de tuchtinbreuk van de inbreuk op het huishoudelijk reglement kan overeind blijven. Dit betreft een tuchtinbreuk van de tweede categorie. De sanctie is niet wettelijk, omdat zij de maximumsanctie voor een tuchtinbreuk van de tweede categorie overschrijdt. Bovendien is de sanctie niet wettelijk, omdat er geen verband is tussen de bijzondere sanctie en de tuchtinbreuk. De tuchtbeslissing moet vernietigd worden.