KC02/23-0154
Ongegrond
KC - Antwerpen
Klachtencommissie
Bijzondere veiligheidsmaatregel
BIJZONDERE VEILIGHEIDSMAATREGEL - IBVR
Het ontnemen of onthouden van voorwerpen is een bijzondere veiligheidsmaatregel (BVM) die genomen kan worden op basis van de artikelen 110 ev. van de Basiswet. De klachtencommissie is van oordeel dat er in dit geval een duidelijk ernstig gevaar was dat het nemen van een BVM rechtvaardigt. Artikel 110, §3 van de Basiswet geeft het personeel van de gevangenis ook de mogelijkheid om een voorlopige bijzondere veiligheidsmaatregel op te leggen wanneer de situatie van gevaar geen enkel uitstel duldt, mits onmiddellijke kennisgeving ervan aan de directeur. De klachtencommissie is van oordeel dat deze voorwaarde van hoogdringendheid in dit geval vervuld was. De voorlopige BVM is wettig en redelijk.
De directie moet vervolgens een definitieve beslissing volgens de procedure van artikel 110, §2 van de Basiswet nemen. De directie was echter van oordeel dat er reeds een basis bestond waarop betrokkene zijn scherpe voorwerpen ontnomen moesten worden, nl. het individueel bijzonder veiligheidsregime (IBVR) waaronder klager op dat moment stond. De klachtencommissie acht het dan ook wettig dat de directie geen procedure zoals omschreven in artikel 110, §2 van de Basiswet heeft gevolgd om de voorwerpen te blijven onthouden aan klager, gelet op de bepaling uit de op dat moment geldige IBVR. De klacht is niet gegrond.
Het ontnemen of onthouden van voorwerpen is een bijzondere veiligheidsmaatregel (BVM) die genomen kan worden op basis van de artikelen 110 ev. van de Basiswet. De klachtencommissie is van oordeel dat er in dit geval een duidelijk ernstig gevaar was dat het nemen van een BVM rechtvaardigt. Artikel 110, §3 van de Basiswet geeft het personeel van de gevangenis ook de mogelijkheid om een voorlopige bijzondere veiligheidsmaatregel op te leggen wanneer de situatie van gevaar geen enkel uitstel duldt, mits onmiddellijke kennisgeving ervan aan de directeur. De klachtencommissie is van oordeel dat deze voorwaarde van hoogdringendheid in dit geval vervuld was. De voorlopige BVM is wettig en redelijk.
De directie moet vervolgens een definitieve beslissing volgens de procedure van artikel 110, §2 van de Basiswet nemen. De directie was echter van oordeel dat er reeds een basis bestond waarop betrokkene zijn scherpe voorwerpen ontnomen moesten worden, nl. het individueel bijzonder veiligheidsregime (IBVR) waaronder klager op dat moment stond. De klachtencommissie acht het dan ook wettig dat de directie geen procedure zoals omschreven in artikel 110, §2 van de Basiswet heeft gevolgd om de voorwerpen te blijven onthouden aan klager, gelet op de bepaling uit de op dat moment geldige IBVR. De klacht is niet gegrond.