KC04/23-0082
Ongegrond
Onontvankelijk
KC - Beveren
Klachtencommissie
Tucht
Geen beslissing directeur
GEEN BESLISSING DIRECTEUR – BEVOEGDHEID – TUCHT
Klager heeft twee klachten ingediend.
De eerste klacht gaat over het verloren raken van kledij van klager. De klachtencommissie wijst erop dat de beoordeling van de aansprakelijkheid voor het verdwijnen van kledij niet tot het toepassingsgebied van het klachtenrecht behoort. In Collectieve Brief nr. 133 van 12 oktober 2015 wordt de procedure uiteengezet die moet worden gevolgd indien een gedetineerde meent dat het gevangeniswezen verantwoordelijk is voor schade aan (of dus het verdwijnen van) zijn persoonlijke voorwerpen. Na het invullen van een formulier door een gedetineerde en het opmaken van een schadedossier door de directie, neemt de Directie Juridische Ondersteuning de uiteindelijke beslissing over een al dan niet toe te kennen schadevergoeding. In dit dossier blijkt dat klager een dergelijk formulier heeft ingevuld alsook dat de directie een onderzoek heeft gevoerd en een schadedossier heeft samengesteld. Op het ogenblik van de zitting van de klachtencommissie bevond het dossier zich bij de Dienst Juridische Ondersteuning, die nog een beslissing diende te nemen. De klachtencommissie is van oordeel dat de beslissing over de vergoeding van de verloren geraakte kledij van klager geen beslissing door of namens de directie uitmaakt, noch het verzuim of de weigering om een beslissing te nemen. De eerste klacht is niet ontvankelijk.
De tweede klacht is gericht tegen een tuchtsanctie. De klachtencommissie acht het feit dat de directie klager schuldig achtte aan de hem ten laste gelegde feiten alsook het sanctioneren van klager met één dag strafcel niet onwettig, onredelijk of onbillijk. De tweede klacht is ontvankelijk, maar niet gegrond.
Klager heeft twee klachten ingediend.
De eerste klacht gaat over het verloren raken van kledij van klager. De klachtencommissie wijst erop dat de beoordeling van de aansprakelijkheid voor het verdwijnen van kledij niet tot het toepassingsgebied van het klachtenrecht behoort. In Collectieve Brief nr. 133 van 12 oktober 2015 wordt de procedure uiteengezet die moet worden gevolgd indien een gedetineerde meent dat het gevangeniswezen verantwoordelijk is voor schade aan (of dus het verdwijnen van) zijn persoonlijke voorwerpen. Na het invullen van een formulier door een gedetineerde en het opmaken van een schadedossier door de directie, neemt de Directie Juridische Ondersteuning de uiteindelijke beslissing over een al dan niet toe te kennen schadevergoeding. In dit dossier blijkt dat klager een dergelijk formulier heeft ingevuld alsook dat de directie een onderzoek heeft gevoerd en een schadedossier heeft samengesteld. Op het ogenblik van de zitting van de klachtencommissie bevond het dossier zich bij de Dienst Juridische Ondersteuning, die nog een beslissing diende te nemen. De klachtencommissie is van oordeel dat de beslissing over de vergoeding van de verloren geraakte kledij van klager geen beslissing door of namens de directie uitmaakt, noch het verzuim of de weigering om een beslissing te nemen. De eerste klacht is niet ontvankelijk.
De tweede klacht is gericht tegen een tuchtsanctie. De klachtencommissie acht het feit dat de directie klager schuldig achtte aan de hem ten laste gelegde feiten alsook het sanctioneren van klager met één dag strafcel niet onwettig, onredelijk of onbillijk. De tweede klacht is ontvankelijk, maar niet gegrond.