KC05/22-0035
Ongegrond
Onontvankelijk
KC - Brugge
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
Voorlopige maatregel
Geen beslissing directeur
GEEN BESLISSING DIRECTEUR – VORM – VOORLOPIGE MAATREGEL – REGIMEMUTATIE – GEZONDHEID
Klager diende twee klachten in.
De eerste klacht is gericht tegen het feit dat de directie klager wenste over te plaatsen naar een open sectie. Klager wilde dit niet. Hij werd in het verleden gediagnosticeerd met PTSS en functioneert niet op een open afdeling. Klager weigerde daarom de mutatie. In het kader van een navolgende tuchtprocedure werd ten aanzien van klager een voorlopige maatregel opgelegd, waardoor hij moest verblijven in een beveiligde cel. Klager kreeg uiteindelijk geen tuchtsanctie, maar wenst sindsdien op eigen verzoek in de beveiligde cel te blijven.
Wat betreft de mutatie naar de open sectie, meent de klachtencommissie dat de beslissing niet onwettig is. De overplaatsing naar een bepaalde sectie is een discretionaire bevoegdheid van de directie, die niet nader in de wet geregeld is. Deze beslissing is bovendien niet onredelijk. Het is een loutere toepassing van het doorschuifsysteem in de gevangenis van Brugge, dat gericht is op de gelijke behandeling van gedetineerden. De klachtencommissie heeft geen bewijs van de vaststelling van PTSS van klager. De medische dienst adviseerde ook dat er geen tegenindicaties waren voor de mutatie.
Wat betreft de voorlopige maatregel kan de klachtencommissie begrijpen dat het moedwillig weigeren te muteren een ernstige aantasting van de veiligheid in de gevangenis met zich meebrengt. Klager houdt door deze weigering de hele organisatie van mutaties tegen, waardoor nieuwe gedetineerden geen plaats op de gesloten sectie kunnen krijgen.
De eerste klacht is ontvankelijk, maar ongegrond.
De tweede klacht van klager luidt dat de directie zijn schilderijen wegneemt en hij bepaalde boeken niet mag laten binnenbrengen in de gevangenis. De directie merkt op dat er afspraken werden gemaakt over de schilderijen en dat over de boeken geen geïndividualiseerde beslissing ten aanzien van klager werd genomen. De klachtencommissie stelt vast dat klager niet verwijst naar een specifieke beslissing van een specifieke datum. De klachtencommissie is van oordeel dat de klacht onvoldoende duidelijk is om te bepalen over welke beslissing van de directeur het gaat. Het is bovendien niet eens zeker of de klacht überhaupt over een beslissing van de directeur gaat. De klacht is niet ontvankelijk.
Klager diende twee klachten in.
De eerste klacht is gericht tegen het feit dat de directie klager wenste over te plaatsen naar een open sectie. Klager wilde dit niet. Hij werd in het verleden gediagnosticeerd met PTSS en functioneert niet op een open afdeling. Klager weigerde daarom de mutatie. In het kader van een navolgende tuchtprocedure werd ten aanzien van klager een voorlopige maatregel opgelegd, waardoor hij moest verblijven in een beveiligde cel. Klager kreeg uiteindelijk geen tuchtsanctie, maar wenst sindsdien op eigen verzoek in de beveiligde cel te blijven.
Wat betreft de mutatie naar de open sectie, meent de klachtencommissie dat de beslissing niet onwettig is. De overplaatsing naar een bepaalde sectie is een discretionaire bevoegdheid van de directie, die niet nader in de wet geregeld is. Deze beslissing is bovendien niet onredelijk. Het is een loutere toepassing van het doorschuifsysteem in de gevangenis van Brugge, dat gericht is op de gelijke behandeling van gedetineerden. De klachtencommissie heeft geen bewijs van de vaststelling van PTSS van klager. De medische dienst adviseerde ook dat er geen tegenindicaties waren voor de mutatie.
Wat betreft de voorlopige maatregel kan de klachtencommissie begrijpen dat het moedwillig weigeren te muteren een ernstige aantasting van de veiligheid in de gevangenis met zich meebrengt. Klager houdt door deze weigering de hele organisatie van mutaties tegen, waardoor nieuwe gedetineerden geen plaats op de gesloten sectie kunnen krijgen.
De eerste klacht is ontvankelijk, maar ongegrond.
De tweede klacht van klager luidt dat de directie zijn schilderijen wegneemt en hij bepaalde boeken niet mag laten binnenbrengen in de gevangenis. De directie merkt op dat er afspraken werden gemaakt over de schilderijen en dat over de boeken geen geïndividualiseerde beslissing ten aanzien van klager werd genomen. De klachtencommissie stelt vast dat klager niet verwijst naar een specifieke beslissing van een specifieke datum. De klachtencommissie is van oordeel dat de klacht onvoldoende duidelijk is om te bepalen over welke beslissing van de directeur het gaat. Het is bovendien niet eens zeker of de klacht überhaupt over een beslissing van de directeur gaat. De klacht is niet ontvankelijk.