TUCHT – VERBODEN SUBSTANTIES - ORDEMAATREGEL – ONTSLAG - ARBEID
- met betrekking tot de tuchtbeslissing
Uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt dat klager in het bezit was van voorwerpen en bepaalde medicatie: 2 pleisters met vervaldatum 2023 en opgespaarde, niet-voorgeschreven medicatie, waaronder vermoedelijk Diazepam.
In zijn klacht betwist klager enkel het bezit van de pleisters. Volgens het RAD verklaarde klager eerst dat hij de pleisters van de medische dienst had gekregen. In verband met de pleisters verklaarde klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting dat hij tijdens zijn UV een rugzak had meegenomen na een ziekenhuisbezoek bij zijn moeder, zonder kennis te hebben van de inhoud. De directie confronteerde klager met de tegenstrijdige verklaring in het RAD. Klager betwistte tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting dat hij verwezen had naar de medische dienst. De klachtencommissie meent dat de directie terecht oordeelde dat de verklaringen van klager in verband met de pleisters niet klopten (want hij kreeg ze niet via de medische dienst) dan wel ongeloofwaardig waren (dat hij niet zou gekeken hebben naar de inhoud van een rugzak vooraleer hij deze de gevangenis mee binnen nam). Klager gaf de feiten in verband met de Diazepam toe. Hij betwist deze ook niet in zijn klacht.
De klacht is ongegrond. De tuchtbeslissing blijft bestaan.
- met betrekking tot de beslissing tot afzetting van werk
Klager was tewerkgesteld in een vertrouwensfunctie. Naar aanleiding van de verschillende rapporten - die ook aanleiding gaven tot de hierboven besproken tuchtbeslissing - was de directie van oordeel dat het vertrouwen in klager geschonden was. De klachtencommissie begrijpt dat de vertrouwensrelatie werd geschonden en vindt de redenen van de directie voldoende als motivering om klager af te zetten van zijn werk als diender.
De klachtencommissie acht het ontslag van klager niet onwettig, onredelijk of onevenredig. De klacht is ongegrond.
- met betrekking tot de tuchtbeslissing
Uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt dat klager in het bezit was van voorwerpen en bepaalde medicatie: 2 pleisters met vervaldatum 2023 en opgespaarde, niet-voorgeschreven medicatie, waaronder vermoedelijk Diazepam.
In zijn klacht betwist klager enkel het bezit van de pleisters. Volgens het RAD verklaarde klager eerst dat hij de pleisters van de medische dienst had gekregen. In verband met de pleisters verklaarde klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting dat hij tijdens zijn UV een rugzak had meegenomen na een ziekenhuisbezoek bij zijn moeder, zonder kennis te hebben van de inhoud. De directie confronteerde klager met de tegenstrijdige verklaring in het RAD. Klager betwistte tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting dat hij verwezen had naar de medische dienst. De klachtencommissie meent dat de directie terecht oordeelde dat de verklaringen van klager in verband met de pleisters niet klopten (want hij kreeg ze niet via de medische dienst) dan wel ongeloofwaardig waren (dat hij niet zou gekeken hebben naar de inhoud van een rugzak vooraleer hij deze de gevangenis mee binnen nam). Klager gaf de feiten in verband met de Diazepam toe. Hij betwist deze ook niet in zijn klacht.
De klacht is ongegrond. De tuchtbeslissing blijft bestaan.
- met betrekking tot de beslissing tot afzetting van werk
Klager was tewerkgesteld in een vertrouwensfunctie. Naar aanleiding van de verschillende rapporten - die ook aanleiding gaven tot de hierboven besproken tuchtbeslissing - was de directie van oordeel dat het vertrouwen in klager geschonden was. De klachtencommissie begrijpt dat de vertrouwensrelatie werd geschonden en vindt de redenen van de directie voldoende als motivering om klager af te zetten van zijn werk als diender.
De klachtencommissie acht het ontslag van klager niet onwettig, onredelijk of onevenredig. De klacht is ongegrond.