KC09/26-0223
Ongegrond
Onontvankelijk
KC - Gent
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
Tucht
TUCHT - SANCTIE - TELEFONIE
1. De klacht tegen de tuchtbeslissing is ongegrond.
Het verbod op het gebruik van een telefooncode van een andere gedetineerde staat expliciet in het huishoudelijk reglement van de gevangenis en de feiten worden niet betwist. De directeur kon de feiten kwalificeren als een tuchtinbreuk van de tweede categorie.
Het ontbreken van de aanduiding van de sanctie in de tuchtbeslissing berust op een materiële vergissing en laat geen redelijke twijfel bestaan over de inhoud van de genomen beslissing. Uit het tuchtregister blijkt dat de directeur een sanctie van 7 dagen individuele wandeling heeft opgelegd.
De directie had de mogelijkheid om een algemene uitsluiting van deelname aan gemeenschappelijke activiteiten op te leggen, namelijk de afzondering op de toegewezen verblijfsruimte. In plaats daarvan heeft de directeur gekozen voor een aanzienlijk beperktere maatregel, namelijk de uitsluiting van slechts één specifieke gemeenschappelijke activiteit, met name de gemeenschappelijke wandeling. De opgelegde individuele wandeling kan aldus worden beschouwd als een meer beperkte inperking van de deelname aan gemeenschappelijke activiteiten.
2. De klacht over de vermeende weigering om een telefoon op cel te plaatsen is niet-ontvankelijk. Uit het dossier blijkt dat het gebrek aan telefonisch contact niet voortvloeide uit een weigering van de directie, maar uit een gebrek aan belkrediet. Nadat de telefoon op cel was vernield, liet de directeur klager tijdelijk bellen vanuit de gang in afwachting van een nieuwe telefoon.
1. De klacht tegen de tuchtbeslissing is ongegrond.
Het verbod op het gebruik van een telefooncode van een andere gedetineerde staat expliciet in het huishoudelijk reglement van de gevangenis en de feiten worden niet betwist. De directeur kon de feiten kwalificeren als een tuchtinbreuk van de tweede categorie.
Het ontbreken van de aanduiding van de sanctie in de tuchtbeslissing berust op een materiële vergissing en laat geen redelijke twijfel bestaan over de inhoud van de genomen beslissing. Uit het tuchtregister blijkt dat de directeur een sanctie van 7 dagen individuele wandeling heeft opgelegd.
De directie had de mogelijkheid om een algemene uitsluiting van deelname aan gemeenschappelijke activiteiten op te leggen, namelijk de afzondering op de toegewezen verblijfsruimte. In plaats daarvan heeft de directeur gekozen voor een aanzienlijk beperktere maatregel, namelijk de uitsluiting van slechts één specifieke gemeenschappelijke activiteit, met name de gemeenschappelijke wandeling. De opgelegde individuele wandeling kan aldus worden beschouwd als een meer beperkte inperking van de deelname aan gemeenschappelijke activiteiten.
2. De klacht over de vermeende weigering om een telefoon op cel te plaatsen is niet-ontvankelijk. Uit het dossier blijkt dat het gebrek aan telefonisch contact niet voortvloeide uit een weigering van de directie, maar uit een gebrek aan belkrediet. Nadat de telefoon op cel was vernield, liet de directeur klager tijdelijk bellen vanuit de gang in afwachting van een nieuwe telefoon.