VOORLOPIGE MAATREGEL - TUCHT - MOTIVERING - GEÏNTERNEERDE - TOEREKENBAARHEID
De motivering van de voorlopige maatregel steunt deels op elementen die niet terug te vinden zijn in de dossierstukken. Daarnaast is het niet duidelijk of de beslissing om klager in een beveiligde cel te plaatsen voorafgaandelijk door de directie werd genomen. Uit het dossier blijkt dat klager door de politie in deze cel werd geplaatst. De directie nam pas de dag erna kennis van het RAD. De beslissing is in strijd met artikelen 144 en 145 van de Basiswet en is daarom gegrond.
Ook de klacht tegen de tuchtbeslissing is gegrond:
- Het is niet duidelijk op welke manier klager de psychische integriteit van personen opzettelijk heeft aangetast of heeft gedreigd met dergelijke aantasting. Het RAD vermeldt enkel dat klager (verbaal) agressief zou zijn geweest tegen de beambte en deze zou hebben uitgescholden, doch niet de bewoordingen die klager zou gebruikt hebben. Het is dus onduidelijk op basis waarvan gekozen werd voor de kwalificatie als tuchtinbreuk van de eerste categorie en niet de minder zware inbreuk van de tweede categorie ‘het beledigen van personen die zich in de gevangenis bevinden’.
- De directie toont daarnaast de toerekenbaarheid van de tuchtinbreuken aan klager niet aan. Klager was duidelijk onder invloed van verboden middelen toen hij de gevangenis binnenkwam én kampt bovendien met een (psychiatrische) problematiek die aan de oorzaak van zijn (agressief) gedrag kan liggen. Er wordt niet aangetoond dat het gedrag van klager niet uit zijn problematiek voortvloeide.
De motivering van de voorlopige maatregel steunt deels op elementen die niet terug te vinden zijn in de dossierstukken. Daarnaast is het niet duidelijk of de beslissing om klager in een beveiligde cel te plaatsen voorafgaandelijk door de directie werd genomen. Uit het dossier blijkt dat klager door de politie in deze cel werd geplaatst. De directie nam pas de dag erna kennis van het RAD. De beslissing is in strijd met artikelen 144 en 145 van de Basiswet en is daarom gegrond.
Ook de klacht tegen de tuchtbeslissing is gegrond:
- Het is niet duidelijk op welke manier klager de psychische integriteit van personen opzettelijk heeft aangetast of heeft gedreigd met dergelijke aantasting. Het RAD vermeldt enkel dat klager (verbaal) agressief zou zijn geweest tegen de beambte en deze zou hebben uitgescholden, doch niet de bewoordingen die klager zou gebruikt hebben. Het is dus onduidelijk op basis waarvan gekozen werd voor de kwalificatie als tuchtinbreuk van de eerste categorie en niet de minder zware inbreuk van de tweede categorie ‘het beledigen van personen die zich in de gevangenis bevinden’.
- De directie toont daarnaast de toerekenbaarheid van de tuchtinbreuken aan klager niet aan. Klager was duidelijk onder invloed van verboden middelen toen hij de gevangenis binnenkwam én kampt bovendien met een (psychiatrische) problematiek die aan de oorzaak van zijn (agressief) gedrag kan liggen. Er wordt niet aangetoond dat het gedrag van klager niet uit zijn problematiek voortvloeide.