KC10/23-0081
Gegrond
KC - Hasselt
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
CEL - MOTIVERING
De toewijzing van een verblijfsruimte aan een gedetineerde veronderstelt een beslissing die behoort tot de bevoegdheid van de directie. De overplaatsing naar een andere sectie was bijgevolg een beslissing die namens de directeur ten aanzien van klager werd genomen. De bevoegdheid van de directie tot toewijzing van een verblijfsruimte aan een gedetineerde wordt niet nader geregeld in de Basiswet. Deze beslissing moet dus niet aan specifieke voorwaarden voldoen. In principe kan men zulke beslissing zelfs mondeling nemen en moet ze nadien niet noodzakelijk in een schriftelijke beslissing verankerd worden. De directie beslist dus op discretionaire wijze op welke vleugel een gedetineerde verblijft. De klachtencommissie kan hierdoor enkel overgaan tot het toetsen van de redelijkheid van de beslissing.
De directie is echter wel verplicht om al haar beslissingen genomen in het kader van de Basiswet te motiveren. Hoe groter de discretionaire bevoegdheid, hoe strenger de motiveringsplicht wordt opgevat. Het is belangrijk dat de gedetineerde op basis van de gegeven motivatie begrijpt wat de beslissing inhoudt en waarom deze werd genomen. In dit dossier is er geen schriftelijke beslissing. Hoewel de motiveringsplicht niet vereist dat er een schriftelijke neerslag moet zijn van de beslissing, moet de toetsende overheid wel kunnen nagaan of de beslissing redelijk was. De klachtencommissie kan in dit dossier moeilijk overgaan tot het beoordelen van de redelijkheid van de beslissing nu (1) er geen schriftelijke neerslag van deze beslissing bestaat en dus uit de beslissing zelf niet kan worden afgeleid welke motieven hebben geleid tot een overplaatsing en (2) er geen enkel ander stuk voorhanden is waaruit blijkt om welke redenen klager werd overgeplaatst.
De klachtencommissie besluit dat de motivering van de beslissing tot overplaatsing niet afdoende was, in die zin dat ze de gedetineerde niet in staat stelde om de beslissing en de motieven die tot de beslissing geleid hebben, te begrijpen. De beslissing voldoet bijgevolg niet aan de motiveringsplicht. Om deze reden is de klacht gegrond. De klachtencommissie vernietigt de beslissing tot overplaatsing. De klachtencommissie draagt de directeur, in toepassing van artikel 158, §3, 1° van de Basiswet, op om binnen de zeven dagen na de betekening van de beslissing van de klachtencommissie een nieuwe beslissing te nemen met inachtneming van deze uitspraak.
De toewijzing van een verblijfsruimte aan een gedetineerde veronderstelt een beslissing die behoort tot de bevoegdheid van de directie. De overplaatsing naar een andere sectie was bijgevolg een beslissing die namens de directeur ten aanzien van klager werd genomen. De bevoegdheid van de directie tot toewijzing van een verblijfsruimte aan een gedetineerde wordt niet nader geregeld in de Basiswet. Deze beslissing moet dus niet aan specifieke voorwaarden voldoen. In principe kan men zulke beslissing zelfs mondeling nemen en moet ze nadien niet noodzakelijk in een schriftelijke beslissing verankerd worden. De directie beslist dus op discretionaire wijze op welke vleugel een gedetineerde verblijft. De klachtencommissie kan hierdoor enkel overgaan tot het toetsen van de redelijkheid van de beslissing.
De directie is echter wel verplicht om al haar beslissingen genomen in het kader van de Basiswet te motiveren. Hoe groter de discretionaire bevoegdheid, hoe strenger de motiveringsplicht wordt opgevat. Het is belangrijk dat de gedetineerde op basis van de gegeven motivatie begrijpt wat de beslissing inhoudt en waarom deze werd genomen. In dit dossier is er geen schriftelijke beslissing. Hoewel de motiveringsplicht niet vereist dat er een schriftelijke neerslag moet zijn van de beslissing, moet de toetsende overheid wel kunnen nagaan of de beslissing redelijk was. De klachtencommissie kan in dit dossier moeilijk overgaan tot het beoordelen van de redelijkheid van de beslissing nu (1) er geen schriftelijke neerslag van deze beslissing bestaat en dus uit de beslissing zelf niet kan worden afgeleid welke motieven hebben geleid tot een overplaatsing en (2) er geen enkel ander stuk voorhanden is waaruit blijkt om welke redenen klager werd overgeplaatst.
De klachtencommissie besluit dat de motivering van de beslissing tot overplaatsing niet afdoende was, in die zin dat ze de gedetineerde niet in staat stelde om de beslissing en de motieven die tot de beslissing geleid hebben, te begrijpen. De beslissing voldoet bijgevolg niet aan de motiveringsplicht. Om deze reden is de klacht gegrond. De klachtencommissie vernietigt de beslissing tot overplaatsing. De klachtencommissie draagt de directeur, in toepassing van artikel 158, §3, 1° van de Basiswet, op om binnen de zeven dagen na de betekening van de beslissing van de klachtencommissie een nieuwe beslissing te nemen met inachtneming van deze uitspraak.