TUCHT - VERBODEN VOORWERPEN
De klachtencommissie heeft kennisgenomen van het tuchtdossier. Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken. Volgens het RAD, opgesteld door de adjudant, werd tijdens een nationale sweeping een Iphone aangetroffen in de cel waar klager verbleef. Deze Iphone lag op te laden naast de televisie.
De klachtencommissie stelt aan de hand van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting vast dat klager toen ook al verklaarde dat hij tegen de adjudant had gezegd dat de gsm niet van hem was. Zijn celgenoot zou het bezit van de gsm hebben toegegeven en zou ook de toegangscode van de gsm hebben meegedeeld. Klager was op dat moment een brief aan het schrijven. In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD eenduidig stelt dat er een gsm werd gevonden in de cel waar klager verbleef. Het toestel lag op te laden langs de televisie. Volgens de bijkomende verklaring van de adjudant die de vaststelling tijdens de sweeping deed, stelde hij bij het betreden van de cel vast dat klager aan tafel stond, omkeek en zonder dat de adjudant iets vroeg, een smartphone die op tafel lag langs de televisie, overhandigde. Ook de lader en de oplaadkabel werden door hem overhandigd. In het licht van deze vaststellingen, acht de klachtencommissie het ongeloofwaardig dat klager ‘s nachts een brief aan het schrijven was terwijl de Ihpone op de tafel, waar hij aan stond, lag op te laden. Tot slot wordt de verklaring van klager, namelijk dat zijn celgenoot het bezit heeft toegegeven aan de adjudant, niet bevestigd in het RAD. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van veertien dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was aangezien de klachtencommissie aan de hand van het tuchtregister van klager vaststelt dat hij in het verleden al tweemaal werd gesanctioneerd wegens de vondst van een Iphone. Om deze redenen is de klacht ongegrond. De tuchtbeslissing blijft bestaan.
De klachtencommissie heeft kennisgenomen van het tuchtdossier. Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken. Volgens het RAD, opgesteld door de adjudant, werd tijdens een nationale sweeping een Iphone aangetroffen in de cel waar klager verbleef. Deze Iphone lag op te laden naast de televisie.
De klachtencommissie stelt aan de hand van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting vast dat klager toen ook al verklaarde dat hij tegen de adjudant had gezegd dat de gsm niet van hem was. Zijn celgenoot zou het bezit van de gsm hebben toegegeven en zou ook de toegangscode van de gsm hebben meegedeeld. Klager was op dat moment een brief aan het schrijven. In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD eenduidig stelt dat er een gsm werd gevonden in de cel waar klager verbleef. Het toestel lag op te laden langs de televisie. Volgens de bijkomende verklaring van de adjudant die de vaststelling tijdens de sweeping deed, stelde hij bij het betreden van de cel vast dat klager aan tafel stond, omkeek en zonder dat de adjudant iets vroeg, een smartphone die op tafel lag langs de televisie, overhandigde. Ook de lader en de oplaadkabel werden door hem overhandigd. In het licht van deze vaststellingen, acht de klachtencommissie het ongeloofwaardig dat klager ‘s nachts een brief aan het schrijven was terwijl de Ihpone op de tafel, waar hij aan stond, lag op te laden. Tot slot wordt de verklaring van klager, namelijk dat zijn celgenoot het bezit heeft toegegeven aan de adjudant, niet bevestigd in het RAD. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van veertien dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was aangezien de klachtencommissie aan de hand van het tuchtregister van klager vaststelt dat hij in het verleden al tweemaal werd gesanctioneerd wegens de vondst van een Iphone. Om deze redenen is de klacht ongegrond. De tuchtbeslissing blijft bestaan.