KC16/22-0145
Gegrond
KC - Leuven Centraal
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
PUNTENSYSTEEM
De beslissing om een gedetineerde van het ene naar het andere regime over te plaatsen, is inherent een individuele beslissing die een welbepaalde gedetineerde (be)treft. Ook al giet de directie haar beslissingsbevoegdheid omtrent cel- en regimemutaties in algemene richtlijnen die automatisch uitwerking zouden vinden, in casu het puntensysteem, betekent dit niet dat de directie hierdoor het toezicht van de klachtencommissie ontloopt. De overplaatsing naar het basisregime naar aanleiding van de overschrijding van het puntensaldo van tien punten blijft bijgevolg onmiskenbaar een beslissing van de directie ten aanzien van een individuele gedetineerde. Dit wordt bevestigd door de onlosmakelijke verknochtheid tussen het puntensysteem en de tuchtprocedure. De directie stelt immers dat “iedere gedetineerde die één van de tuchtrechtelijke inbreuken pleegt die worden weerhouden in het basisregime, punten krijgt toebedeeld.” Wanneer de directie dus een tuchtbeslissing neemt, neemt zij daardoor ook onmiddellijk in dat concrete, individuele geval een beslissing over de toegekende punten. De klachtencommissie besluit dat de overplaatsing naar het gesloten regime naar aanleiding van de overschrijding van het puntensaldo van tien punten een individuele beslissing van de directeur uitmaakt. De klacht is ontvankelijk.
De Basiswet bepaalt dat een gedetineerde tuchtrechtelijk niet gestraft mag worden voor andere inbreuken en met andere sancties dan die welke omschreven worden door deze wet. De Basiswet bepaalt ook dat een gedetineerde voor één en dezelfde tuchtrechtelijke inbreuk slechts eenmaal tuchtrechtelijk gestraft mag worden. Concreet hebben de tuchtinbreuken dus aanleiding gegeven tot een in de Basiswet bepaalde tuchtsanctie (telkens vijftien dagen ATV ) én tot punten (telkens vijf) én tot een overplaatsing van een opendeurregime naar een gesloten regime. Om deze redenen is de klachtencommissie van oordeel dat de overplaatsing van klager naar het basisregime een verdoken tuchtsanctie is die niet is voorzien in de Basiswet. De klacht is gegrond.
De beslissing om een gedetineerde van het ene naar het andere regime over te plaatsen, is inherent een individuele beslissing die een welbepaalde gedetineerde (be)treft. Ook al giet de directie haar beslissingsbevoegdheid omtrent cel- en regimemutaties in algemene richtlijnen die automatisch uitwerking zouden vinden, in casu het puntensysteem, betekent dit niet dat de directie hierdoor het toezicht van de klachtencommissie ontloopt. De overplaatsing naar het basisregime naar aanleiding van de overschrijding van het puntensaldo van tien punten blijft bijgevolg onmiskenbaar een beslissing van de directie ten aanzien van een individuele gedetineerde. Dit wordt bevestigd door de onlosmakelijke verknochtheid tussen het puntensysteem en de tuchtprocedure. De directie stelt immers dat “iedere gedetineerde die één van de tuchtrechtelijke inbreuken pleegt die worden weerhouden in het basisregime, punten krijgt toebedeeld.” Wanneer de directie dus een tuchtbeslissing neemt, neemt zij daardoor ook onmiddellijk in dat concrete, individuele geval een beslissing over de toegekende punten. De klachtencommissie besluit dat de overplaatsing naar het gesloten regime naar aanleiding van de overschrijding van het puntensaldo van tien punten een individuele beslissing van de directeur uitmaakt. De klacht is ontvankelijk.
De Basiswet bepaalt dat een gedetineerde tuchtrechtelijk niet gestraft mag worden voor andere inbreuken en met andere sancties dan die welke omschreven worden door deze wet. De Basiswet bepaalt ook dat een gedetineerde voor één en dezelfde tuchtrechtelijke inbreuk slechts eenmaal tuchtrechtelijk gestraft mag worden. Concreet hebben de tuchtinbreuken dus aanleiding gegeven tot een in de Basiswet bepaalde tuchtsanctie (telkens vijftien dagen ATV ) én tot punten (telkens vijf) én tot een overplaatsing van een opendeurregime naar een gesloten regime. Om deze redenen is de klachtencommissie van oordeel dat de overplaatsing van klager naar het basisregime een verdoken tuchtsanctie is die niet is voorzien in de Basiswet. De klacht is gegrond.