TUCHT
De klacht is gericht tegen de tuchtbeslissing van 01.03.2024, opgelegd door de directie van de gevangenis van Leuven-Centraal.
De klachtencommissie heeft kennisgenomen van het tuchtdossier. Klager werd op 01.03.2024 tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens het geen gevolg geven aan de aanmaningen en de bevelen van het personeel, een tuchtinbreuk van tweede categorie, naar aanleiding van feiten die werden meegedeeld in het RAD van 27.02.2024.
Twee beambten stelden op 27.02.2024 een RAD op omdat klager elke dag om 11u30 nog in de douche zou zitten terwijl hij daar de hele voormiddag de tijd voor heeft. Ook bij de etensbedeling zou hij treuzelen. Volgens het RAD wordt klager bij de etensbedeling immers bij de eersten gelost maar moet het personeel alsnog op hem wachten omdat hij als laatste nog aan de kar staat rond te draaien. Volgens de beambten heeft klager al verschillende verwittigingen van het personeel gehad maar lacht hij telkens de opmerkingen weg. De directeur nam op 28.02.2024 kennis van het RAD en besloot om een tuchtprocedure op te starten.
Klager werd op 01.03.2024, met bijstand van een advocaat, gehoord door de directie. De klachtencommissie stelt aan de hand van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting vast dat klager de vaststellingen van het personeel ontkent. Volgens hem blijft hij nooit langer in de douche dan 11u30, het tijdstip waarop de douchemogelijkheid stopt, en staat hij altijd in de rij te wachten op zijn eten en gaat hij met zijn eten meteen naar zijn cel, zonder te treuzelen.
De klachtencommissie besluit dat klager verschillende kansen heeft gehad om de instructies van het personeel op te volgen, hetgeen hij alsnog heeft nagelaten. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van drie dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van tweede categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie vijftien dagen ATV.
De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het feit dat klager al meermaals was verwittigd. Om deze redenen is de klacht kennelijk ongegrond.
De klacht is gericht tegen de tuchtbeslissing van 01.03.2024, opgelegd door de directie van de gevangenis van Leuven-Centraal.
De klachtencommissie heeft kennisgenomen van het tuchtdossier. Klager werd op 01.03.2024 tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens het geen gevolg geven aan de aanmaningen en de bevelen van het personeel, een tuchtinbreuk van tweede categorie, naar aanleiding van feiten die werden meegedeeld in het RAD van 27.02.2024.
Twee beambten stelden op 27.02.2024 een RAD op omdat klager elke dag om 11u30 nog in de douche zou zitten terwijl hij daar de hele voormiddag de tijd voor heeft. Ook bij de etensbedeling zou hij treuzelen. Volgens het RAD wordt klager bij de etensbedeling immers bij de eersten gelost maar moet het personeel alsnog op hem wachten omdat hij als laatste nog aan de kar staat rond te draaien. Volgens de beambten heeft klager al verschillende verwittigingen van het personeel gehad maar lacht hij telkens de opmerkingen weg. De directeur nam op 28.02.2024 kennis van het RAD en besloot om een tuchtprocedure op te starten.
Klager werd op 01.03.2024, met bijstand van een advocaat, gehoord door de directie. De klachtencommissie stelt aan de hand van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting vast dat klager de vaststellingen van het personeel ontkent. Volgens hem blijft hij nooit langer in de douche dan 11u30, het tijdstip waarop de douchemogelijkheid stopt, en staat hij altijd in de rij te wachten op zijn eten en gaat hij met zijn eten meteen naar zijn cel, zonder te treuzelen.
De klachtencommissie besluit dat klager verschillende kansen heeft gehad om de instructies van het personeel op te volgen, hetgeen hij alsnog heeft nagelaten. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van drie dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van tweede categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie vijftien dagen ATV.
De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het feit dat klager al meermaals was verwittigd. Om deze redenen is de klacht kennelijk ongegrond.