KC16/25-0385
Ongegrond
KC - Leuven Centraal
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
REGIMEMUTATIE
De klacht gaat over het niet krijgen van een monocel op de gesloten vleugel in de gevangenis van Leuven Centraal.
Een gevangenisdirecteur is vrij om te kiezen op welke sectie of cel hij een gedetineerde plaatst. Deze bevoegdheid wordt niet nader geregeld in de wet, waardoor ook de beslissingen die de directeur in dat kader kan nemen niet aan specifieke voorwaarden dienen te voldoen. Het toewijzen van een cel of de overplaatsing naar een andere cel of sectie is met andere woorden een discretionaire en geen gebonden bevoegdheid van de directeur.
Klager wenst een monocel op het gesloten regime op vleugel A. De klachtencommissie wijst erop dat in de Basiswet geen recht werd opgenomen voor een gedetineerde om alleen op een cel te verblijven, noch een recht werd opgenomen om op een gesloten regime te mogen verblijven.
Klager verwijst in zijn klacht naar het feit dat zijn veiligheid kan niet worden gegarandeerd op het open regime omdat hij daar te veel in de verleiding van drugs komt en te makkelijk gemanipuleerd wordt. Klager voegt echter geen medisch attest toe waaruit blijkt dat hij recht zou hebben op een monocel op het gesloten regime. De klachtencommissie is van oordeel dat het argument, zoals aangehaald door klager waardoor hij recht zou hebben op een monocel op het gesloten regime, voor een groot deel van de gedetineerden zou kunnen gelden. Het is dan ook onmogelijk om elke gedetineerde die anders in de verleiding van drugs zou komen, op een monocel op het gesloten regime te plaatsten.
De klachtencommissie besluit dat de beslissing om klager niet op een monocel op het gesloten regime op vleugel A te plaatsten niet onwettig, onredelijk of onbillijk is gelet op het beperkte aantal monocellen die daar bestaan alsook gelet op het feit dat de gevangenis van Leuven Centraal voornamelijk een open regime kent.
De klacht gaat over het niet krijgen van een monocel op de gesloten vleugel in de gevangenis van Leuven Centraal.
Een gevangenisdirecteur is vrij om te kiezen op welke sectie of cel hij een gedetineerde plaatst. Deze bevoegdheid wordt niet nader geregeld in de wet, waardoor ook de beslissingen die de directeur in dat kader kan nemen niet aan specifieke voorwaarden dienen te voldoen. Het toewijzen van een cel of de overplaatsing naar een andere cel of sectie is met andere woorden een discretionaire en geen gebonden bevoegdheid van de directeur.
Klager wenst een monocel op het gesloten regime op vleugel A. De klachtencommissie wijst erop dat in de Basiswet geen recht werd opgenomen voor een gedetineerde om alleen op een cel te verblijven, noch een recht werd opgenomen om op een gesloten regime te mogen verblijven.
Klager verwijst in zijn klacht naar het feit dat zijn veiligheid kan niet worden gegarandeerd op het open regime omdat hij daar te veel in de verleiding van drugs komt en te makkelijk gemanipuleerd wordt. Klager voegt echter geen medisch attest toe waaruit blijkt dat hij recht zou hebben op een monocel op het gesloten regime. De klachtencommissie is van oordeel dat het argument, zoals aangehaald door klager waardoor hij recht zou hebben op een monocel op het gesloten regime, voor een groot deel van de gedetineerden zou kunnen gelden. Het is dan ook onmogelijk om elke gedetineerde die anders in de verleiding van drugs zou komen, op een monocel op het gesloten regime te plaatsten.
De klachtencommissie besluit dat de beslissing om klager niet op een monocel op het gesloten regime op vleugel A te plaatsten niet onwettig, onredelijk of onbillijk is gelet op het beperkte aantal monocellen die daar bestaan alsook gelet op het feit dat de gevangenis van Leuven Centraal voornamelijk een open regime kent.