KC17/22-0006
Gegrond
KC - Leuven Hulp
Klachtencommissie
Bijzondere veiligheidsmaatregel
Tucht
BIJZONDERE VEILIGHEIDSMAATREGEL - TUCHT - MOTIVERING
Wanneer een beslissing tot verlenging van een bijzondere veiligheidsmaatregel wordt genomen, moet telkens opnieuw worden Geëvalueerd of er ten aanzien van de gedetineerde nog steeds ernstige aanwijzingen van een gevaar voor de orde of de veiligheid bestaan.
De motivering van de eerste verlenging is een volledige kopie van de motivering van de oorspronkelijke bijzondere veiligheidsmaatregel, uitgezonderd de aanvulling: “Betrokkene ontkent dit; hij wil een overplaatsing naar een andere gevangenis”.
De directie faalt met deze motivering aan te tonen op welke manier de directie onderzoekt of het gedrag van klager nog altijd een gevaar vormt voor de orde en veiligheid, of de bijzondere veiligheidsmaatregel nog steeds noodzakelijk is voor het behoud van de orde en veiligheid, of de bijzondere veiligheidsmaatregel nog steeds in verhouding staat tot de bedreiging en dat de bedreiging van die aard is dat zij zich opnieuw zou realiseren. De motivering is ook gebaseerd op enkel vermoedens en geen concrete elementen. Dit blijkt ook duidelijk uit de motivering “we vermoeden dat hij opnieuw andere wegen zal zoeken en vinden om deze praktijken verder te zetten”. De klacht tegen de verlenging van de bijzondere veiligheidsmaatregel is gegrond.
Het RAD met beschrijving van de beledigingen aan de beambte door klager en weigering om gevolg te geven aan de bevelen van het personeel, is voldoende nauwkeurig geformuleerd. Klager haalt ook geen elementen aan waarom aan de inhoud van het RAD getwijfeld moet worden. Hij ontkent enkel. De tuchtinbreuk staat vast.
De tuchtprocedure werd volgens de regels van de Basiswet gevolgd. De tuchtinbreuk behoort tot de inbreuken van tweede categorie . De directeur kan maximum 15 glasbezoek opleggen. De tuchtsanctie van 7 dagen glasbezoek is rekening houdende met de omstandigheden redelijk en proportioneel is. De klacht tegen de tuchtbeslissing is ongegrond.
Wanneer een beslissing tot verlenging van een bijzondere veiligheidsmaatregel wordt genomen, moet telkens opnieuw worden Geëvalueerd of er ten aanzien van de gedetineerde nog steeds ernstige aanwijzingen van een gevaar voor de orde of de veiligheid bestaan.
De motivering van de eerste verlenging is een volledige kopie van de motivering van de oorspronkelijke bijzondere veiligheidsmaatregel, uitgezonderd de aanvulling: “Betrokkene ontkent dit; hij wil een overplaatsing naar een andere gevangenis”.
De directie faalt met deze motivering aan te tonen op welke manier de directie onderzoekt of het gedrag van klager nog altijd een gevaar vormt voor de orde en veiligheid, of de bijzondere veiligheidsmaatregel nog steeds noodzakelijk is voor het behoud van de orde en veiligheid, of de bijzondere veiligheidsmaatregel nog steeds in verhouding staat tot de bedreiging en dat de bedreiging van die aard is dat zij zich opnieuw zou realiseren. De motivering is ook gebaseerd op enkel vermoedens en geen concrete elementen. Dit blijkt ook duidelijk uit de motivering “we vermoeden dat hij opnieuw andere wegen zal zoeken en vinden om deze praktijken verder te zetten”. De klacht tegen de verlenging van de bijzondere veiligheidsmaatregel is gegrond.
Het RAD met beschrijving van de beledigingen aan de beambte door klager en weigering om gevolg te geven aan de bevelen van het personeel, is voldoende nauwkeurig geformuleerd. Klager haalt ook geen elementen aan waarom aan de inhoud van het RAD getwijfeld moet worden. Hij ontkent enkel. De tuchtinbreuk staat vast.
De tuchtprocedure werd volgens de regels van de Basiswet gevolgd. De tuchtinbreuk behoort tot de inbreuken van tweede categorie . De directeur kan maximum 15 glasbezoek opleggen. De tuchtsanctie van 7 dagen glasbezoek is rekening houdende met de omstandigheden redelijk en proportioneel is. De klacht tegen de tuchtbeslissing is ongegrond.