ORDEMAATREGEL - BEZOEK
Volgens artikel 59 van de Basiswet kan de directeur het ongestoord bezoek voorlopig weigeren wanneer er geïndividualiseerde aanwijzingen bestaan dat het bezoek de handhaving van de orde of veiligheid ernstig in gevaar kan brengen en/of de persoonlijkheid van de gedetineerde een contra-indicatie vormt voor de toekenning van het ongestoord bezoek.
Dit zowel indien betrokkene kunnen aantonen dat zij wettelijk of feitelijk samenwonen , dan wel dat het een “andere bezoeker” betreft.
Klager en bezoekster verklaarden dat zij reeds samenwonen, maar leggen daar geen bewijsstukken van voor. De gevangenisdirectie maakte in haar beslissing toepassing van de bepalingen van art. 59 van de Basiswet, omwille van het feit dat de bezoekster nog minderjarig is.
De beslissing van de directie is terecht gebaseerd op de kwetsbaarheid van minderjarigen, de aard van het ongestoord bezoek en het feit dat op dat moment geen toezicht mogelijk is.
Uit het feit dat de bezoekster, als minderjarige, toestemming heeft gekregen van haar ouders om klager in de gevangenis te bezoeken, kan niet worden afgeleid dat deze toestemming ook betrekking heeft op het ongestoord bezoek. De beslissing van de directie is slechts een tijdelijke weigering, zijnde zolang de bezoekster nog minderjarig is. Klager en de bezoekster dienen dus geen nieuwe aanvraag in te dienen wanneer de bezoekster meerderjarig wordt.
De beslissing van de directie tot tijdelijke weigering van het ongestoord bezoek is dan ook redelijk en voldoende gemotiveerd.
De klacht is ongegrond.
Volgens artikel 59 van de Basiswet kan de directeur het ongestoord bezoek voorlopig weigeren wanneer er geïndividualiseerde aanwijzingen bestaan dat het bezoek de handhaving van de orde of veiligheid ernstig in gevaar kan brengen en/of de persoonlijkheid van de gedetineerde een contra-indicatie vormt voor de toekenning van het ongestoord bezoek.
Dit zowel indien betrokkene kunnen aantonen dat zij wettelijk of feitelijk samenwonen , dan wel dat het een “andere bezoeker” betreft.
Klager en bezoekster verklaarden dat zij reeds samenwonen, maar leggen daar geen bewijsstukken van voor. De gevangenisdirectie maakte in haar beslissing toepassing van de bepalingen van art. 59 van de Basiswet, omwille van het feit dat de bezoekster nog minderjarig is.
De beslissing van de directie is terecht gebaseerd op de kwetsbaarheid van minderjarigen, de aard van het ongestoord bezoek en het feit dat op dat moment geen toezicht mogelijk is.
Uit het feit dat de bezoekster, als minderjarige, toestemming heeft gekregen van haar ouders om klager in de gevangenis te bezoeken, kan niet worden afgeleid dat deze toestemming ook betrekking heeft op het ongestoord bezoek. De beslissing van de directie is slechts een tijdelijke weigering, zijnde zolang de bezoekster nog minderjarig is. Klager en de bezoekster dienen dus geen nieuwe aanvraag in te dienen wanneer de bezoekster meerderjarig wordt.
De beslissing van de directie tot tijdelijke weigering van het ongestoord bezoek is dan ook redelijk en voldoende gemotiveerd.
De klacht is ongegrond.