TUCHT - BEWIJS
De klachtencommissie stelt vast dat uit de drie zorgvuldig opgestelde rapporten blijkt dat klager op één week tijd twee verschillende beambten zowel verbaal als fysiek heeft aangevallen door te roepen op hen, door de zware celdeur in hun gezicht dicht te gooien (hetgeen een risico op verwondingen inhoudt), door een beambte fysiek te benaderen en zijn arm weg te duwen en door zijn racistische uitlatingen ten aanzien van één van de beambten. Daarbovenop heeft klager tabak aangenomen van een andere gedetineerde hetgeen conform Collectieve Brief nr. 113, zoals overgenomen in het huishoudelijk reglement, niet toegelaten is. Tot slot had dit gedrag van klager een impact op de normale werking en draagt dit allesbehalve bij tot een menswaardig samenlevingsklimaat. Klager heeft de kans gekregen om zijn verhaal te doen bij de directie en desgevallend argumenten aan te halen waarom deze vaststellingen in de rapporten niet zouden kloppen maar hij heeft ervoor gekozen om niet te verschijnen op de zitting en terug te keren naar zijn cel. De klachtencommissie besluit dat de directie in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuken kon toerekenen aan klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van vijftien dagen ATV. Klager werd gesanctioneerd voor tuchtinbreuken van zowel de eerste als de tweede categorie. Bij samenloop tussen tuchtrechtelijke inbreuken worden de verschillende inbreuken bestraft als één tuchtrechtelijke inbreuk van dezelfde categorie als de zwaarste van de samenlopende tuchtinbreuken. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op de verschillende inbreuken en de ernst van de inbreuken. Om deze redenen is de klacht ongegrond.
De klachtencommissie stelt vast dat uit de drie zorgvuldig opgestelde rapporten blijkt dat klager op één week tijd twee verschillende beambten zowel verbaal als fysiek heeft aangevallen door te roepen op hen, door de zware celdeur in hun gezicht dicht te gooien (hetgeen een risico op verwondingen inhoudt), door een beambte fysiek te benaderen en zijn arm weg te duwen en door zijn racistische uitlatingen ten aanzien van één van de beambten. Daarbovenop heeft klager tabak aangenomen van een andere gedetineerde hetgeen conform Collectieve Brief nr. 113, zoals overgenomen in het huishoudelijk reglement, niet toegelaten is. Tot slot had dit gedrag van klager een impact op de normale werking en draagt dit allesbehalve bij tot een menswaardig samenlevingsklimaat. Klager heeft de kans gekregen om zijn verhaal te doen bij de directie en desgevallend argumenten aan te halen waarom deze vaststellingen in de rapporten niet zouden kloppen maar hij heeft ervoor gekozen om niet te verschijnen op de zitting en terug te keren naar zijn cel. De klachtencommissie besluit dat de directie in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuken kon toerekenen aan klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van vijftien dagen ATV. Klager werd gesanctioneerd voor tuchtinbreuken van zowel de eerste als de tweede categorie. Bij samenloop tussen tuchtrechtelijke inbreuken worden de verschillende inbreuken bestraft als één tuchtrechtelijke inbreuk van dezelfde categorie als de zwaarste van de samenlopende tuchtinbreuken. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op de verschillende inbreuken en de ernst van de inbreuken. Om deze redenen is de klacht ongegrond.