KC21/24-0115
Ongegrond
KC - Merksplas
Klachtencommissie
Andere beslissing directeur
ARBEID
Klager is tewerkgesteld in de drukkerij. Hij beklaagt zich echter over het gegeven dat hij voor lange tijd op technische werkloosheid (TW) werd geplaatst.
De beslissing om iemand TW te zetten wordt genomen door de werkhuisverantwoordelijke. Wanneer er weinig werk wordt aangeleverd door de externe partner, kunnen niet alle gedetineerden ingezet worden. Hoeveel gedetineerden worden ingezet en wie dat dan is, is afhankelijk van het beschikbare werk en de geschiktheid voor dit werk. Aangezien de verdeling van de arbeid inherent deel uitmaakt van het organiseren van de arbeid waarvoor de directie verantwoordelijk is en dit in de praktijk wordt gedaan door een personeelslid dat deel uitmaakt van de penitentiaire inrichting en waarvoor de directie verantwoordelijkheid draagt, moeten diens beslissingen omtrent TW volgens de klachtencommissie dan ook gekwalificeerd worden als een beslissing namens de directeur. Aangezien de beslissing omtrent TW in feite van dag tot dag wordt genomen (en dus in zekere zin wordt ‘hernieuwd’ als het om een langere periode gaat) en het daarom om een soort van ‘voortdurende toestand’ gaat waarvan de (on)redelijkheid kan toenemen met het toenemen van de duurtijd, meent de klachtencommissie dat de klacht beschouwd dient te worden als zijnde tijdig ingediend, ook al werd in het voorliggend dossier de aanvankelijke beslissing tot TW al voor het eerst op 21 mei 2024 genomen. De klacht is ontvankelijk.
De klachtencommissie besluit dat er in het voorliggend dossier géén sprake is van een onredelijke beslissing namens de directeur op basis van de volgende elementen:
- Uit de aangeleverde aanwezigheidslijsten van de maanden juni, juli en augustus blijkt dat klager inderdaad steeds op TW werd gezet. Voor een deel van deze periode kon hij echter sowieso niet tewerkgesteld worden, aangezien hij zich onder ATV bevond.
- Klager was tijdens deze periode zeker niet de enige werker onder TW. Er stonden dagelijks meerdere werkers op TW. Hiermee wordt volgens de klachtencommissie dan ook aangetoond dat er weinig werk voorhanden was in de drukkerij.
- De klachtencommissie acht het redelijk dat de werkhuisverantwoordelijke telkens de meest geschikte personen uitkoos voor het weinige werk dat voorhanden was, dit om maximale tevredenheid van de externe partners na te streven. Uit negatieve ervaringen met een stickeropdracht en het vullen van mapjes bleek dat niet alle taken in de drukkerij zomaar aan klager kunnen worden toevertrouwd. Dit element heeft redelijkerwijs meegespeeld in de keuze om hem wél (en andere werkers niet) op TW te zetten.
- Klager bleef in tussentijd opgenomen op twee andere wachtlijsten (waar hij ook mee naar boven schoof). Het is dus niet zo dat men hem geen enkel werk wilde toekennen of poogde te sanctioneren door een systeem dat volgens hem zwaarder is dan ATV, zoals klager in zijn klacht aanvoert.
- Van zodra er in de drukkerij geschikt werk voorhanden was, kreeg klager een nieuwe kans om zich te bewijzen en werd hij wél weer ingezet. Dit deed zich echter pas voor begin oktober, en dus na indiening van de klacht.
De klacht is ongegrond.
Klager is tewerkgesteld in de drukkerij. Hij beklaagt zich echter over het gegeven dat hij voor lange tijd op technische werkloosheid (TW) werd geplaatst.
De beslissing om iemand TW te zetten wordt genomen door de werkhuisverantwoordelijke. Wanneer er weinig werk wordt aangeleverd door de externe partner, kunnen niet alle gedetineerden ingezet worden. Hoeveel gedetineerden worden ingezet en wie dat dan is, is afhankelijk van het beschikbare werk en de geschiktheid voor dit werk. Aangezien de verdeling van de arbeid inherent deel uitmaakt van het organiseren van de arbeid waarvoor de directie verantwoordelijk is en dit in de praktijk wordt gedaan door een personeelslid dat deel uitmaakt van de penitentiaire inrichting en waarvoor de directie verantwoordelijkheid draagt, moeten diens beslissingen omtrent TW volgens de klachtencommissie dan ook gekwalificeerd worden als een beslissing namens de directeur. Aangezien de beslissing omtrent TW in feite van dag tot dag wordt genomen (en dus in zekere zin wordt ‘hernieuwd’ als het om een langere periode gaat) en het daarom om een soort van ‘voortdurende toestand’ gaat waarvan de (on)redelijkheid kan toenemen met het toenemen van de duurtijd, meent de klachtencommissie dat de klacht beschouwd dient te worden als zijnde tijdig ingediend, ook al werd in het voorliggend dossier de aanvankelijke beslissing tot TW al voor het eerst op 21 mei 2024 genomen. De klacht is ontvankelijk.
De klachtencommissie besluit dat er in het voorliggend dossier géén sprake is van een onredelijke beslissing namens de directeur op basis van de volgende elementen:
- Uit de aangeleverde aanwezigheidslijsten van de maanden juni, juli en augustus blijkt dat klager inderdaad steeds op TW werd gezet. Voor een deel van deze periode kon hij echter sowieso niet tewerkgesteld worden, aangezien hij zich onder ATV bevond.
- Klager was tijdens deze periode zeker niet de enige werker onder TW. Er stonden dagelijks meerdere werkers op TW. Hiermee wordt volgens de klachtencommissie dan ook aangetoond dat er weinig werk voorhanden was in de drukkerij.
- De klachtencommissie acht het redelijk dat de werkhuisverantwoordelijke telkens de meest geschikte personen uitkoos voor het weinige werk dat voorhanden was, dit om maximale tevredenheid van de externe partners na te streven. Uit negatieve ervaringen met een stickeropdracht en het vullen van mapjes bleek dat niet alle taken in de drukkerij zomaar aan klager kunnen worden toevertrouwd. Dit element heeft redelijkerwijs meegespeeld in de keuze om hem wél (en andere werkers niet) op TW te zetten.
- Klager bleef in tussentijd opgenomen op twee andere wachtlijsten (waar hij ook mee naar boven schoof). Het is dus niet zo dat men hem geen enkel werk wilde toekennen of poogde te sanctioneren door een systeem dat volgens hem zwaarder is dan ATV, zoals klager in zijn klacht aanvoert.
- Van zodra er in de drukkerij geschikt werk voorhanden was, kreeg klager een nieuwe kans om zich te bewijzen en werd hij wél weer ingezet. Dit deed zich echter pas voor begin oktober, en dus na indiening van de klacht.
De klacht is ongegrond.