TUCHT - MOTIVERING - SANCTIE
De directie heeft zich voor het bewezen zijn van de feiten gebaseerd op de materiële vaststellingen in het RAD van 1 oktober 2023. Daarin wordt beschreven hoe klager (verblijvend in cel 337) bij de opsluiting een plastiek pakketje opraapt van onder de deur van een naburige cel (cel 338).
Klager haalde ter tuchtzitting aan dat hij niet weet wat er in het zakje zat. Op de vraag waarom hij het opraapte antwoordde hij volgens het verslag van de tuchtzitting schijnbaar niet. Hij verduidelijkte enkel dat hij het aan de chef gaf.
Hij bracht volgens de klachtencommissie geen tegenindicaties aan die doen twijfelen aan de geloofwaardigheid van het RAD. De klachtencommissie acht het redelijk dat de directie voortging op de materiële vaststellingen in het RAD, de feiten bewezen achtte en ze aan klager toerekende.
De directie kwalificeerde de feiten als het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen (artikel 130, 2° Basiswet). De klachtencommissie acht deze kwalificatie correct. In de motivering wordt er gesproken van het oprapen van een pakket aan de deur van een medegedetineerde. Volgens de klachtencommissie was het nog duidelijker geweest indien er daarbij expliciet werd verwezen naar de bepaling uit het huishoudelijk reglement waaraan klager zich schuldig maakte (p.10): “De verkopen, ruilingen, leningen, schenkingen en andere gelijkaardige handelingen tussen gedetineerden zijn verboden.” De klachtencommissie acht deze onnauwkeurigheid echter niet van die orde om te leiden tot nietigheid van de tuchtbeslissing.
Klager pleegde een inbreuk van de tweede categorie. In geval van een inbreuk van de eerste categorie kan er voor een maximumduur van 15 dagen een afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte worden opgelegd (artikel 132, 3° Basiswet). Klager kreeg 14 dagen ATV. De klachtencommissie acht deze sanctie wettelijk en redelijk. De klacht is ongegrond.
De directie heeft zich voor het bewezen zijn van de feiten gebaseerd op de materiële vaststellingen in het RAD van 1 oktober 2023. Daarin wordt beschreven hoe klager (verblijvend in cel 337) bij de opsluiting een plastiek pakketje opraapt van onder de deur van een naburige cel (cel 338).
Klager haalde ter tuchtzitting aan dat hij niet weet wat er in het zakje zat. Op de vraag waarom hij het opraapte antwoordde hij volgens het verslag van de tuchtzitting schijnbaar niet. Hij verduidelijkte enkel dat hij het aan de chef gaf.
Hij bracht volgens de klachtencommissie geen tegenindicaties aan die doen twijfelen aan de geloofwaardigheid van het RAD. De klachtencommissie acht het redelijk dat de directie voortging op de materiële vaststellingen in het RAD, de feiten bewezen achtte en ze aan klager toerekende.
De directie kwalificeerde de feiten als het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen (artikel 130, 2° Basiswet). De klachtencommissie acht deze kwalificatie correct. In de motivering wordt er gesproken van het oprapen van een pakket aan de deur van een medegedetineerde. Volgens de klachtencommissie was het nog duidelijker geweest indien er daarbij expliciet werd verwezen naar de bepaling uit het huishoudelijk reglement waaraan klager zich schuldig maakte (p.10): “De verkopen, ruilingen, leningen, schenkingen en andere gelijkaardige handelingen tussen gedetineerden zijn verboden.” De klachtencommissie acht deze onnauwkeurigheid echter niet van die orde om te leiden tot nietigheid van de tuchtbeslissing.
Klager pleegde een inbreuk van de tweede categorie. In geval van een inbreuk van de eerste categorie kan er voor een maximumduur van 15 dagen een afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte worden opgelegd (artikel 132, 3° Basiswet). Klager kreeg 14 dagen ATV. De klachtencommissie acht deze sanctie wettelijk en redelijk. De klacht is ongegrond.