KC32/24-0012
Onontvankelijk
KC - Turnhout
Klachtencommissie
Geen beslissing directeur
GEEN BESLISSING DIRECTEUR - BEVOEGDHEID - VRIJE TIJD
Klager voert aan dat hij gedurende twee weken niet kan gaan fitnessen. De eerste week was dit te wijten aan de afwezigheid van de sportmonitor. De tweede week was dit volgens klager het gevolg van een ‘fout’ (hij specificeert niet wie deze fout zou hebben gemaakt). Volgens de directie was de fitnesslijst gewoonweg volzet.
De klachtencommissie kan in geen van beide situaties een geïndividualiseerde beslissing van de directie ten aanzien van klager onderscheiden. Zelfs indien het gegeven dat klager de tweede week niet op de fitnesslijst stond het gevolg zou zijn van een fout van een personeelslid, betreft het volgens de klachtencommissie een handeling van een personeelslid die niet in verband gebracht kan worden met een beslissing van de directeur.
Volgens de klachtencommissie is de klacht dan ook gericht tegen een algemene regel (lees: situatie) die ten aanzien van alle (voor wat betreft de afwezigheid van de sportmonitor) dan wel meerdere (voor wat betreft het volzet zijn van de lijst) gedetineerden van toepassing was, zonder dat blijkt dat deze algemene regel afbreuk doet aan een individueel recht dat de klager aan hogere rechtsnormen ontleent (BC/22-0223). Artikel 79, §1 Basiswet waarborgt immers weliswaar dat de gedetineerde recht heeft op lichamelijke oefeningen en sport gedurende ten minste twee uren in de week, maar de loutere onmogelijkheid om te fitnessen houdt op zichzelf nog niet in dat aan de gedetineerde niet de mogelijkheid wordt geboden gedurende ten minste twee uren in de week lichamelijke oefeningen te doen en sport te beoefenen. Uit het verweer van de directie blijkt dat klager over voldoende andere mogelijkheden beschikt om te sporten.
De klacht is niet-ontvankelijk.
Klager voert aan dat hij gedurende twee weken niet kan gaan fitnessen. De eerste week was dit te wijten aan de afwezigheid van de sportmonitor. De tweede week was dit volgens klager het gevolg van een ‘fout’ (hij specificeert niet wie deze fout zou hebben gemaakt). Volgens de directie was de fitnesslijst gewoonweg volzet.
De klachtencommissie kan in geen van beide situaties een geïndividualiseerde beslissing van de directie ten aanzien van klager onderscheiden. Zelfs indien het gegeven dat klager de tweede week niet op de fitnesslijst stond het gevolg zou zijn van een fout van een personeelslid, betreft het volgens de klachtencommissie een handeling van een personeelslid die niet in verband gebracht kan worden met een beslissing van de directeur.
Volgens de klachtencommissie is de klacht dan ook gericht tegen een algemene regel (lees: situatie) die ten aanzien van alle (voor wat betreft de afwezigheid van de sportmonitor) dan wel meerdere (voor wat betreft het volzet zijn van de lijst) gedetineerden van toepassing was, zonder dat blijkt dat deze algemene regel afbreuk doet aan een individueel recht dat de klager aan hogere rechtsnormen ontleent (BC/22-0223). Artikel 79, §1 Basiswet waarborgt immers weliswaar dat de gedetineerde recht heeft op lichamelijke oefeningen en sport gedurende ten minste twee uren in de week, maar de loutere onmogelijkheid om te fitnessen houdt op zichzelf nog niet in dat aan de gedetineerde niet de mogelijkheid wordt geboden gedurende ten minste twee uren in de week lichamelijke oefeningen te doen en sport te beoefenen. Uit het verweer van de directie blijkt dat klager over voldoende andere mogelijkheden beschikt om te sporten.
De klacht is niet-ontvankelijk.