KC33/23-0044
Gegrond
Onontvankelijk
KC - Wortel
Klachtencommissie
Tucht
Geen beslissing directeur
TUCHT - VERBODEN SUBSTANTIES - GEEN BESLISSING DIRECTEUR
De klachtencommissie is bevoegd om na te gaan of de feitenvinding zorgvuldig gebeurde, of er werd uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens en of de directie haar appreciatiebevoegdheid op een zorgvuldige wijze uitoefende. Het is niet de bedoeling dat de klachtencommissie zich in de plaats stelt van de directie. Het valt binnen de directie haar appreciatiemarge om te beslissen of de haar voorgelegde feiten voldoende bewezen zijn om de gedetineerde hiervoor tuchtrechtelijk te bestraffen.
Uit het tuchtverslag van de celgenoot van klager blijkt dat de celgenoot erkende dat de gevonden verboden substantie van hem was. Dit terwijl uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt dat de tuchtinbreuk in hoofde van klager wordt weerhouden omdat de substantie in zijn kast gevonden zou zijn. De klachtencommissie treedt deze redenering niet bij, immers is de bekentenis van de celgenoot doorslaggevend om te oordelen dat de verboden substantie van hem is.
Bijgevolg kon de directie niet zorgvuldig tot het besluit komen dat de tuchtinbreuk ten aanzien van klager bewezen was.
De klacht tegen de tuchtbeslissing is gegrond.
Het herroepen van de uitgaansvergunningen kadert binnen de externe rechtspositie van de gedetineerden. Hoewel de Basiswet beslissingen van de directeur inzake de externe rechtspositie van de gedetineerde niet woordelijk uitsluit, kan men de ontstaansgeschiedenis ervan niet negeren. Uit het eindverslag van de Commissie Basiswet gevangeniswezen en rechtspositie van gedetineerden , blijkt duidelijk dat de wetgever de bedoeling had een formele beklagprocedure met betrekking tot het leven binnen de gevangenismuren in het leven te roepen. De klacht die handelt over de intrekking van uitgaansvergunningen, wat betrekking heeft op de externe rechtspositie van de gedetineerde, dient dan ook onontvankelijk verklaard te worden.
De klacht is niet-ontvankelijk.
De klachtencommissie is bevoegd om na te gaan of de feitenvinding zorgvuldig gebeurde, of er werd uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens en of de directie haar appreciatiebevoegdheid op een zorgvuldige wijze uitoefende. Het is niet de bedoeling dat de klachtencommissie zich in de plaats stelt van de directie. Het valt binnen de directie haar appreciatiemarge om te beslissen of de haar voorgelegde feiten voldoende bewezen zijn om de gedetineerde hiervoor tuchtrechtelijk te bestraffen.
Uit het tuchtverslag van de celgenoot van klager blijkt dat de celgenoot erkende dat de gevonden verboden substantie van hem was. Dit terwijl uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt dat de tuchtinbreuk in hoofde van klager wordt weerhouden omdat de substantie in zijn kast gevonden zou zijn. De klachtencommissie treedt deze redenering niet bij, immers is de bekentenis van de celgenoot doorslaggevend om te oordelen dat de verboden substantie van hem is.
Bijgevolg kon de directie niet zorgvuldig tot het besluit komen dat de tuchtinbreuk ten aanzien van klager bewezen was.
De klacht tegen de tuchtbeslissing is gegrond.
Het herroepen van de uitgaansvergunningen kadert binnen de externe rechtspositie van de gedetineerden. Hoewel de Basiswet beslissingen van de directeur inzake de externe rechtspositie van de gedetineerde niet woordelijk uitsluit, kan men de ontstaansgeschiedenis ervan niet negeren. Uit het eindverslag van de Commissie Basiswet gevangeniswezen en rechtspositie van gedetineerden , blijkt duidelijk dat de wetgever de bedoeling had een formele beklagprocedure met betrekking tot het leven binnen de gevangenismuren in het leven te roepen. De klacht die handelt over de intrekking van uitgaansvergunningen, wat betrekking heeft op de externe rechtspositie van de gedetineerde, dient dan ook onontvankelijk verklaard te worden.
De klacht is niet-ontvankelijk.