TUCHT – BEWIJS
De klacht is gericht tegen een tuchtsanctie van 9 maart 2023 wegens een tuchtinbreuk van de opzettelijke beschadiging of vernieling van andermans roerende of onroerende goederen, of de bedreiging daarmee. Klager werd ervan beschuldigd dat hij het raam en veiligheidsglas in zijn cel zou hebben beschadigd. De klachtencommissie is van oordeel dat de directie op basis van de beschikbare informatie klager niet zomaar schuldig kon verklaren aan deze feiten.
Vooreerst blijkt uit de beschikbare stukken en uit de mondelinge inlichtingen die bij een betrokken PBA werden ingewonnen dat klager niet boos of gefrustreerd was. Er zou ook geen discussie of woordenwisseling hebben plaatsgevonden. Er bestaat geen enkele aanwijsbare reden die kan verklaren wat klager ertoe zou gedreven hebben om zijn raam te beschadigen. De klachtencommissie kan er niet omheen dat veel onduidelijkheid bestaat over welke (soort) ‘impact’ er tegen het raam zou geweest zijn. Uit het dossier blijkt niet of er werd onderzocht of aan bepaalde voorwerpen in de cel van klager, die in theorie dergelijke schade zouden kunnen veroorzaakt hebben, beschadigd waren of sporen vertoonden van deze impact. De directie voegde vervolgens een technisch verslag, dat volgens de klachtencommissie echter bezwaarlijk als objectief, onpartijdig en neutraal kan worden beschouwd, aangezien het werd opgesteld door een derde die hierbij belang heeft. Al deze onduidelijkheden doen voor de klachtencommissie twijfel rijzen over het feit of klager de veroorzaker is van de schade die aan het raam werd vastgesteld. Dergelijke twijfel dient in het voordeel van de tuchtrechtelijke vervolgde gedetineerde te spelen. De klacht is om alle bovenstaande redenen ontvankelijk en gegrond.
De klacht is gericht tegen een tuchtsanctie van 9 maart 2023 wegens een tuchtinbreuk van de opzettelijke beschadiging of vernieling van andermans roerende of onroerende goederen, of de bedreiging daarmee. Klager werd ervan beschuldigd dat hij het raam en veiligheidsglas in zijn cel zou hebben beschadigd. De klachtencommissie is van oordeel dat de directie op basis van de beschikbare informatie klager niet zomaar schuldig kon verklaren aan deze feiten.
Vooreerst blijkt uit de beschikbare stukken en uit de mondelinge inlichtingen die bij een betrokken PBA werden ingewonnen dat klager niet boos of gefrustreerd was. Er zou ook geen discussie of woordenwisseling hebben plaatsgevonden. Er bestaat geen enkele aanwijsbare reden die kan verklaren wat klager ertoe zou gedreven hebben om zijn raam te beschadigen. De klachtencommissie kan er niet omheen dat veel onduidelijkheid bestaat over welke (soort) ‘impact’ er tegen het raam zou geweest zijn. Uit het dossier blijkt niet of er werd onderzocht of aan bepaalde voorwerpen in de cel van klager, die in theorie dergelijke schade zouden kunnen veroorzaakt hebben, beschadigd waren of sporen vertoonden van deze impact. De directie voegde vervolgens een technisch verslag, dat volgens de klachtencommissie echter bezwaarlijk als objectief, onpartijdig en neutraal kan worden beschouwd, aangezien het werd opgesteld door een derde die hierbij belang heeft. Al deze onduidelijkheden doen voor de klachtencommissie twijfel rijzen over het feit of klager de veroorzaker is van de schade die aan het raam werd vastgesteld. Dergelijke twijfel dient in het voordeel van de tuchtrechtelijke vervolgde gedetineerde te spelen. De klacht is om alle bovenstaande redenen ontvankelijk en gegrond.